ارزیابی کمی و کیفی مشخصه های درختان پارک جنگلی لتمال کن در منطقه ۲۲ شهرداری تهران

زمینه و هدف: پارک جنگلی لتمال کن با مساحتی تقریبا ۱۰۰ هکتار در سال ۱۳۷۳ خورشیدی جنگل کاری شد و این پارک به دلیل امکانات مناسب و دارا بودن مسیرهای پیاده روی از مقاصد گردشگری و کوه پیمایی شهروندان تهرانی به شمار می آید. با وجود گذشت بیش از ۲۵ سال از کاشت درختان در این پارک، هنوز مطالعه ای در زمینه تعیین وضعیت کمی و کیفی درختان و نتایج حاصل از جنگل کاری در این منطقه انجام نشده است، بنابراین هدف از این پژوهش، ارزیابی خصوصیات کمی و کیفی درختان این پارک بود. روش بررسی: به منظور انجام این پژوهش، ۱۲۰ قطعه نمونه مستطیلی شکل با ابعاد ۵۰۰ متر مربع (ابعاد ۲۵×۲۰ متر) به صورت تصادفی پیاده گردید. در هر قطعه نمونه نوع گونه، فراوانی، ارتفاع درخت، قطر برابر سینه، شادابی تاج، شکل تاج، فرم تنه و وضعیت کلی سلامت کلیه درختان ارزیابی شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که تراکم درختان در این پارک ۳۱۲ اصله در هکتار است. بیش ترین میانگین های قطر برابر سینه و ارتفاع درختان متعلق به گونه های سرو نقره ای (Cupressus arizonica) و کاج تهران (Pinus eldarica) بود. از نظر شاخص های کیفی مورد بررسی، بهترین گونه ها سرو نقره ای و کاج تهران بودند. بحث و نتیجه گیری: در یک جمع بندی می توان بیان کرد با توجه به یافته های این پژوهش که هم از نظر شاخص های کمی و هم کیفی مورد بررسی، گونه های سرو نقره ای و کاج تهران دارای وضعیتی مطلوبی نسبت به دیگر گونه ها هستند که اقدام مدیران پارک در کاشت وسیع این گونه ها در حدود دوسوم مساحت پارک جنگلی لتمال کن را کاملا قابل توجیه نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

جنگلکاری ، شادابی درختان ، فرم تنه ، مدیریت پارک