قرن آسیایی و ارزیابی جایگاه چین در رویکرد نگاه به شرق جمهوری اسلامی ایران

«قرن آسیایی» به عنوان یک مفهوم مهم در تحلیل های بین المللی، بیانگر تحول های اساسی شرق در ابعاد سیاسی و اقتصادی محسوب می شود و دولت چین به عنوان مهم ترین قدرت بزرگ نوظهور در شرق شناخته می شود. این امر ناشی از سیاست ها و تحولاتی است که چین در سطح جهانی در پیش گرفته و تاثیرات عمیقی بر سایر کشورهای آسیایی و همچنین بر روندهای جهانی دارد. بر این اساس، رویکرد «نگاه به شرق» در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران به مفهوم اولویت دهی به همکاری با قدرت های بزرگ شرقی با تکیه بر اصل «نه شرقی- نه غربی» تاکید دارد. پرسش پژوهش این است که چگونه می توان از توانمندی های چین برای تحقق اهداف جمهوری اسلامی ایران بهره برداری کرد؟ مطابق فرضیه پژوهش می توان گفت که قدرت اقتصادی، ژئوپلیتیکی و نظامی چین به عنوان یک قدرت بزرگ آسیایی می تواند از طریق حمایت های سیاسی و دیپلماتیک و همچنین ایجاد فرصت های همکاری در ابعاد اقتصادی و تکنولوژیک، فضای بیشتری برای کنش گری قدرت های نوظهور غیرغربی و کنش گران منطقه ای مانند جمهوری اسلامی ایران فراهم کند. روش پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی است و در نتیجه گیری می توان گفت که رویکرد «نگاه به شرق» جمهوری اسلامی ایران هدفش بهره برداری از چندجانبه گرایی و تقویت همکاری با کشورهایی نظیر چین است تا به تحریم های غربی پاسخ دهد.

کلیدواژه ها:

قرن آسیایی ، چین ، نگاه به شرق ، جمهوری اسلامی ایران ، آسیایی شدن