دیپلماسی دیجیتال به مثابه ابزار قدرت نرم: تحلیل نقش دیپلماسی فرهنگی در توسعه روابط بین الملل ایران

دیپلماسی دیجیتال، شکل نوین دیپلماسی در عصر حاضر است که با بهره گیری از فناوری های ارتباطی، همزمان به تقویت دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم می انجامد. این شیوه از دیپلماسی با تسهیل جریان اطلاعات و تعاملات بین المللی، نه تنها دامنه دیپلماسی عمومی را گسترش می دهد، بلکه از طریق ابزارهای دیجیتال، زمینه را برای تبادل ارزش های فرهنگی و افزایش جذابیت سیاست های خارجی فراهم می سازد. در واقع، دیپلماسی دیجیتال با ترکیب کارکردهای قدرت نرم و ظرفیت های رسانه ای، به ابزاری موثر در پیشبرد اهداف دیپلماتیک تبدیل شده است. سوال اصلی این پژوهش آن است که دیپلماسی دیجیتال چگونه از طریق مولفه هایی مانند دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم، بر توسعه روابط بین الملل ایران در سطح فرامنطقه ای تاثیر می گذارد؟ برای پاسخ به این پرسش، پژوهش حاضر با استفاده از روش فراترکیب، به تحلیل و ترکیب یافته های مطالعات مختلف پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که در عصر دیجیتال، رسانه های جمعی و فضای مجازی به عنوان بستری برای نمایش قدرت نرم و انتشار موثر دیپلماسی فرهنگی عمل می کنند. در این میان، افزایش تعاملات فرهنگی از طریق شبکه های اجتماعی و پلتفرم های دیجیتال، نه تنها تصویر ملی کشورها را ارتقا می دهد، بلکه ابزاری استراتژیک برای نفوذ در افکار عمومی جهانی و تقویت جایگاه بین المللی محسوب می شود. همچنین، این پژوهش بر نقش محوری دیپلماسی فرهنگی در شکل دهی به روابط فرامنطقه ای و کاربرد قدرت نرم در جذب مخاطبان بین المللی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی دیجیتال ، دیپلماسی فرهنگی ، قدرت نرم ، رسانه های اجتماعی ، روابط بین الملل