بررسی فقهی جرم انگاری نقض حریم خصوصی افراد توسط هوش مصنوعی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 29

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RCJL-4-2_001

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

نقض حریم خصوصی افراد توسط هوش مصنوعی، به دلیل گسترش روزافزون فناوری های هوشمند و قابلیت آن ها در جمع آوری و تحلیل داده های شخصی، به یکی از چالش های مهم عصر دیجیتال تبدیل شده است. این مسئله نه تنها حقوق فردی را تهدید می کند، بلکه از منظر فقه اسلامی نیز به دلیل تعارض با اصول اخلاقی و شرعی نیازمند بررسی عمیق است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل فقهی جرم انگاری این پدیده، به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا نقض حریم خصوصی توسط هوش مصنوعی می تواند در چارچوب فقه اسلامی جرم تلقی شود. این مطالعه با روش تحلیلی-توصیفی و با بهره گیری از منابع فقهی و اصولی انجام شده و ضرورت آن در تبیین حدود شرعی استفاده از فناوری های نوین و حفاظت از کرامت انسانی نهفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی در وضعیت کنونی، از طریق نفوذ به اطلاعات شخصی و تحلیل بدون رضایت، حریم خصوصی را نقض می کند و این نقض می تواند به اشاعه فحشا و لطمه به حیثیت افراد منجر شود. همچنین، ورود غیرمجاز به حوزه منزل، به عنوان حریم مقدس، از منظر فقهی محکوم است. این پژوهش استدلال می کند که احترام به حیثیت و جلوگیری از مفاسد اخلاقی، مبانی محکمی برای جرم انگاری این عمل در فقه اسلامی فراهم می کند. در نتیجه، تدوین ضوابط شرعی و قانونی برای محدود کردن سوءاستفاده های هوش مصنوعی ضروری است تا تعادل میان پیشرفت فناوری و حفظ حقوق فردی برقرار شود.

نویسندگان

مرتضی فتحی

استاد یار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران.

روح اله اکرمی

استاد گروه حقوق کیفری و جرم شناسی دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران.

یوسف احمد آبادی

دانش آموخته دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی و مدرس دانشگاه قم، قم، ایران.