حکم فقهی "بازنمایی معصومان در سینما" با تاکید بر اوصاف باطنی آنان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RCJL-4-2_004
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
سینمای مذهبی یکی از قالب های پرتاثیر هنری است که می تواند مفاهیم مذهبی را در باور مخاطب بنشاند. توفیق جهانی محصولی مانند "محمد رسول الله" و ماندگاری آن در خاطره ها، تجربه موفقی بود که سینماگران را به تکرار این تجربه مشتاق کرده است. بازنمایی چهره معصومان در سینما یکی از چالشهایی است که سینمای مذهبی، بویژه سینمای متشرع ایران، با آن مواجه شده است. اموری مانند خطر هتک مقام معصوم، اضلال مومنین و ... موانعی بوده که تا کنون درباره این موضوع بدان اندیشیده شده و آثار مکتوبی نیز به منصه ظهور رسیده است. این تحقیق، اما، در صدد است این مساله را با تمرکز بر موضوع شناسی فقهی پی بگیرد. برای موضوع شناسی، از یک سو "اوصاف باطنی معصومان" مورد توجه قرار گرفته و نمودهای ظاهری آن مشخص شد و از سوی دیگر ماهیت بازنمایی مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور، با گردآوری کتابخانه ای اطلاعات و تحلیل اجتهادی آنها، ابتدا وصف «مخلص» و «مسدد» بودن به عنوان دو وصف باطنی معصوم بررسی شد آن گاه با تحلیل ماهیت بازنمایی، این نتیجه به دست آمد که بازنمایی معصوم در سینما مشمول ادله نقلی "حرمت تحریف کلام" و نیز ادله نقلی "حرمت کتمان بینات" شده و از نظر فقهی حرام است مگر آن که از طریق فاصله گذاری مانع از عینیت یافتن بازیگر با نقش شوند.
نویسندگان
محمد عشایری منفرد
دانشیار گروه مترجمی، مجتمع زبان، ادبیات و فرهنگ شناسی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.