تحلیلی از حمله ترکیبی رژیم صهیونیستی و اهداف آن در ایران و نحوه مواجهه جمهوری اسلامی با آن

در بازه ی زمانی ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴، تنش امنیتی میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی به اوج خود رسید و منجر به وقوع یک درگیری مستقیم و چندلایه شد. اوج این تقابل در عملیات «شیر برخاسته» و پاسخ متقابل جمهوری اسلامی ایران متجلی گردید. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بهره گیری از منابع معتبر تحلیلی و رسانه ای، در پی آن است که اهداف اعلامی و پنهان رژیم صهیونیستی، الگوی طراحی جنگ ترکیبی، سازوکارهای بازدارنده ی ایران و الگوهای روایت محور این نبرد را بررسی نماید. تحلیل داده ها نشان می دهد که علی رغم موفقیت های محدود اسرائیل در سطح تاکتیکی، جمهوری اسلامی ایران توانست با استفاده از مدل بازدارندگی چندساحتی، هم در میدان نظامی و هم در سطح روایت و روان عمومی، توازن راهبردی را حفظ و در برخی محورها بازتعریف کند. همچنین نقش بازیگران فرامنطقه ای در فرآیند آتش بس و تثبیت شرایط، مولفه ای کلیدی در مدیریت بحران بود. مقاله در پایان با مروری بر نقاط ضعف و قوت دو طرف، مسیرهای پیشنهادی برای پژوهش های آتی را نیز ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

جنگ ترکیبی ، عملیات شیر برخاسته ، روایت سازی امنیتی ، مقاومت ، ایران و اسرائیل ، جنگ ۱۲ روزه