حکمرانی شناختی بر تنگه هرمز؛ الگوی نوین بازدارندگی ایران در جنگ رمضان

تنگه هرمز به عنوان مهم ترین گذرگاه ژئواکونومیکی جهان، نقشی کلیدی در امنیت انرژی و معادلات ژئوپلیتیکی دارد. تحولات ناشی از جنگ رمضان نشان داد که اهمیت این آبراه تنها به ابعاد نظامی و اقتصادی محدود نیست و مدیریت ادراک، جنگ شناختی و حکمرانی هوشمند به مولفه های اصلی بازدارندگی در آن تبدیل شده اند. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی ابعاد شناختی مدیریت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز و تاثیر آن بر محاسبات امنیتی و اقتصادی بازیگران بین المللی در جریان جنگ رمضان است. این پژوهش با هدف تبیین الگوی حکمرانی شناختی ایران بر تنگه هرمز، با روش کیفی تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه های ژئوپلیتیک، امنیت ملی، جنگ شناختی، انرژی و رسانه گردآوری و با روش کدگذاری مضمون تحلیل شده اند. همچنین برای تکمیل چارچوب نظری از اسناد راهبردی و منابع علمی مرتبط بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد جمهوری اسلامی ایران با بهره گیری از موقعیت ژئوپلیتیکی هرمز، مدیریت هوشمند دریایی و کنترل ادراک بحران، نوعی بازدارندگی شناختی ژئواکونومیکی ایجاد کرده است که بازار انرژی و محاسبات راهبردی قدرت های بین المللی را تحت تاثیر قرار داده است. در نتیجه، تنگه هرمز در نظم نوین جهانی به کانون حکمرانی شناختی و بازدارندگی ادراکی تبدیل شده است.

کلیدواژه ها:

تنگه هرمز ، حکمرانی شناختی ، جنگ رمضان ، بازدارندگی شناختی ، ژئواکونومی