جنگ شناختی در عصر دیجیتال: تحلیل درگیری ۱۲ روزه ایران-اسرائیل و تحول ماهیت منازعات معاصر

تحول منازعات بین المللی، جنگ را از میدان نبرد فیزیکی به عرصه رقابت برای کنترل ادراک، روایت و تصمیم گیری کشانده است. این پژوهش با تمرکز بر درگیری ۱۲روزه ایران و اسرائیل، به این پرسش می پردازد که جنگ شناختی چگونه در یک منازعه مستقیم به کار گرفته شد و چه پیامدهایی برای امنیت ملی و منطقه ای داشت. فرضیه پژوهش آن است که جنگ شناختی در این درگیری به جزء جدایی ناپذیر استراتژی نظامی تبدیل شد و توانست مستقل از دامنه درگیری فیزیکی، بر ادراکات عمومی، محاسبات تصمیم گیران و موازنه امنیتی اثر بگذارد. چارچوب نظری بر تلفیق نظریه سیستم های دوگانه کانمن، کنترل بازتابی، چرخه OODA و نقش فناوری های نوین استوار است و روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی گزارش های رسانه ای، اسناد رسمی و تحلیل های کارشناسی است. یافته ها نشان می دهد اسرائیل راهبردی انبساطی مبتنی بر عملیات اطلاعاتی عمیق، فناوری های دوکاربرده و جنگ روانی هدفمند به کار گرفت، در حالی که ایران راهبردی انقباضی بر پایه انسجام ملی و نمادهای دینی-فرهنگی اتخاذ کرد. نتایج نشان می دهد هوش مصنوعی، ربات های اجتماعی و شبکه های دیجیتال، جنگ شناختی را به مولفه ای تعیین کننده در منازعات معاصر تبدیل کرده و ضرورت بازنگری در دفاع شناختی، سواد رسانه ای و تاب آوری ادراکی را برجسته ساخته اند.

کلیدواژه ها:

جنگ شناختی ، درگیری ایران-اسرائیل ، هوش مصنوعی ، امنیت ملی ، عملیات اطلاعاتی