ارائه مدل یکپارچه ارزیابی رضایت شهروندان از پروژه های آسفالت شهری

پروژه های آسفالت شهری نقش مهمی در بهبود کیفیت شبکه حمل ونقل، افزایش ایمنی و ارتقای رضایت شهروندان ایفا می کنند؛ با این حال، ارزیابی آن ها غالبا محدود به شاخص های فنی بوده و ابعاد اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی به صورت یکپارچه بررسی نشده اند. این پژوهش با هدف ارائه یک چارچوب جامع و چندبعدی برای ارزیابی رضایت عمومی از پروژه های آسفالت شهری انجام شده است. ابتدا با مرور نظام مند ادبیات علمی (۲۰۲۰–۲۰۲۵)، شاخص های کلیدی استخراج و بر اساس معیارهای قابلیت اندازه گیری، استاندارد بودن و انطباق با مدیریت شهری ایران انتخاب شدند. سپس شش بعد اصلی شامل کیفیت فنی، سرعت اجرا، هزینه–فایده، ایمنی، پایداری محیطی و رضایت اجتماعی به عنوان ارکان مدل تعریف شد. برای اعتبارسنجی چارچوب، نظرات ۱۰ خبره حوزه عمران و مدیریت شهری اخذ و اصلاحات لازم اعمال گردید. در مرحله تجربی، پیمایش میدانی ۱۲۰ شهروند نشان داد بیشترین رضایت مربوط به «ایمنی پس از اجرا» و «یکنواختی سطح آسفالت» (میانگین ۳.۹ و رضایت ۸۲٪) و کمترین رضایت مربوط به «کاهش آلاینده ها» و «مدیریت پسماند» است. این یافته ها اهمیت فزاینده ملاحظات محیط زیستی در ادراک شهروندان را برجسته می کند. نوآوری اصلی پژوهش در طراحی مدلی یکپارچه است که امکان استفاده در برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی پروژه های شهری را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

رضایت عمومی ، پروژه های آسفالت شهری ، ارزیابی عملکرد ، مدیریت شهری پایدار ، پایداری محیطی