اثر دوران قاعدگی بر الگوی فعالیت- سفر روزانه زنان

انتخاب شیوه سفر یکی از ابعاد کلیدی رفتار حمل ونقل است که علاوه بر عوامل عینی، تحت تاثیر شرایط ادراکی و زیستی افراد نیز قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین فازهای چرخه قاعدگی و انتخاب شیوه سفر زنان، و نیز نقش متغیرهای زمینه ای در این رابطه انجام شد. این مطالعه کاربردی با رویکرد توصیفی– تحلیلی انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۲۰۵ زن در سنین باروری بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها به صورت طولی و طی ۱۲ روز در سه فاز چرخه قاعدگی (منسترال، لوتئال و فولیکولار) گردآوری شد و در مجموع ۱۱۳۲۵ مشاهده تکرارشونده به دست آمد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ساختاریافته آنلاین بود که اطلاعات مربوط به ویژگی های فردی، علائم روان شناختی و انتخاب شیوه سفر را ثبت می کرد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و مقایسه ای انجام شد. نتایج نشان داد که خودرو شخصی(۵۴.۱%) و تاکسی(۲۸.۵%) بیشترین سهم را در انتخاب شیوه سفر دارند، در حالیکه سهم حمل ونقل همگانی و پیاده روی کمتر است. همچنین الگوهای انتخاب شیوه سفر در فازهای مختلف چرخه قاعدگی متفاوت بود؛ بطوریکه در فاز منسترال تمایل به استفاده از شیوه های شخصی و راحت تر افزایش یافت (۹۳.۶%)، در حالیکه در فاز فولیکولار تنوع بیشتری در انتخاب شیوه ها مشاهده شد. افزون بر این، متغیرهایی مانند درآمد، مالکیت خودرو، سن و وضعیت علائم روان شناختی به عنوان عوامل تعدیل گر، تفاوت هایی در الگوهای انتخاب سفر ایجاد کردند. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که چرخه قاعدگی به عنوان یک عامل زیستی درون فردی با ناهمگونی های زمانی و شرایط فیزیولوژیکی در تحلیل رفتار بر رفتار سفر زنان تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

الگوی فعالیت- سفر ، انتخاب شیوه سفر ، چرخه قاعدگی ، حمل ونقل شهری ، زنان