تحلیل تطبیقی عملکرد و هم افزایی سیستم های حمل ونقل انبوه بر شهری با رویکرد مدل سازی یکپارچه (مطالعه موردی: کلان شهر اصفهان)

رشد سریع شهرنشینی، افزایش تقاضای سفرهای درون شهری و ضرورت حفاظت از میراث فرهنگی، برنامه ریزی حمل ونقل عمومی را در کلان شهرهای تاریخی با چالش های جدی مواجه کرده است. کلان شهر اصفهان، به دلیل برخورداری از آثار ثبت جهانی، محدودیت های کالبدی بافت تاریخی و افزایش تقاضای جابه جایی، نیازمند رویکردی یکپارچه در توسعه سیستم های حمل ونقل انبوه بر است. هدف این پژوهش، تحلیل تطبیقی عملکرد و هم افزایی سیستم های حمل ونقل انبوه بر شهری و ارائه چارچوبی برای انتخاب مناسب ترین راهبرد توسعه حمل ونقل در اصفهان است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. ابتدا نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای سیستم حمل ونقل اصفهان با استفاده از تحلیل SWOT شناسایی شد. سپس اهمیت معیارهای ارزیابی شامل عملکرد حمل ونقلی، گردشگری، حفاظت از میراث فرهنگی، شاخص های اقتصادی و زیست محیطی با روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) تعیین گردید. در ادامه، پنج سناریوی توسعه شامل وضعیت موجود، توسعه مترو، تراموای گردشگری، اتوبوس برقی و سیستم یکپارچه هوشمند با استفاده از روش TOPSIS رتبه بندی شدند. همچنین، برای بررسی پایداری نتایج، تحلیل حساسیت در سناریوهای مختلف مدیریتی و اقتصادی انجام شد.نتایج نشان داد توسعه یک مد حمل ونقل به تنهایی پاسخگوی نیازهای آینده اصفهان نیست و راهبرد مبتنی بر یکپارچگی و هم افزایی مدهای مختلف، عملکرد مطلوب تری دارد. سناریوی سیستم یکپارچه هوشمند شامل مترو، تراموای گردشگری، اتوبوس برقی و سامانه MaaS در تمامی سناریوهای تحلیل حساسیت بالاترین رتبه را کسب کرد. بر این اساس، توسعه حمل ونقل پایدار در اصفهان باید بر رویکردی میراث محور، گردشگری محور و مبتنی بر یکپارچگی شبکه حمل ونقل استوار باشد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل انبوه بر شهری یکپارچه ، توسعه پایدار ، تحلیلSWOT ، TOPSIS ، تحلیل حساسیت