ارزیابی امکان سنجی توسعه و بهره برداری از دوچرخه های برقی (E-Bikes) با رویکرد توسعه پایدار؛ مطالعه موردی: شهرک غرب تهران

رشد جمعیت کلان شهرها و وابستگی به خودروی شخصی، گذار به حمل ونقل پایدار را ضروری کرده است. دوچرخه های برقی در حمل ونقل خرد می توانند پویایی شهری را بهبود دهند، اما پذیرش آن ها به ارزش ها و رفتار سفر شهروندان وابسته است. این پژوهش امکان سنجی دوچرخه برقی را در منطقه خودرو محور شهرک غرب تهران بررسی می کند. داده ها از ۳۸۴ نفر با نمونه گیری تصادفی و پرسشنامه معتبر گردآوری شد. برای اولویت بندی ابعاد توسعه پایدار از AHP و برای پیش بینی پذیرش از درخت تصمیم استفاده شد. نتایج به طورکلی نشان داد بعد اجتماعی با وزن ۰٫۶۱۴ اولویت نخست است و «ایمنی و امنیت» با وزن ۰٫۳۰۸ شرط اصلی پذیرش محسوب می شود. سپس «سلامت و فعالیت بدنی» (۰٫۲۸۹) و «صرفه جویی زمان سفر» (۰٫۱۶۴) قرار گرفتند. بعد اقتصادی با وزن ۰٫۲۸۷ در رتبه بعدی است و کاهش هزینه های جاری از هزینه اولیه مهم تر ارزیابی شد. در مقابل، بعد زیست محیطی با وزن ۰٫۰۹۹ کم اهمیت بود و کاهش تراکم ترافیک و بهبود کیفیت هوا بر دغدغه های ایمنی و زمان غلبه نکرد. مدل درخت تصمیم با دقت نزدیک ۹۰٪، مسافت سفر روزانه را قوی ترین پیش بینی کننده و نگرانی سرقت و مالکیت خودرو را عوامل کلیدی معرفی کرد. بازار بالقوه عمدتا در سفرهای ۳ تا ۱۵ کیلومتر، میان جوانان و خانوارهای تک خودرو شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، درخت تصمیم ، دوچرخه برقی ، حمل ونقل ، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی