مطالعه تطبیقی مدیریت نقاط حادثه خیز راههای ایران با کشورهای هدف

این پژوهش با هدف مقایسه تطبیقی سیستم مدیریت نقاط حادثه خیز در جاده های ایران با سه کشور منتخب چین، ژاپن و ترکیه در سه محور کلیدی: الف) روش های شناسایی، ب) اقدامات اصلاحی و ج) سازمان های دخیل انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، از نوع پژوهش­های کاربردی و از نظر ماهیت، یک پژوهش تطبیقی-تحلیلی و روش گردآوری داده ها، کتابخانه ای و با بررسی اسناد، گزارش ها و سیاست های رسمی مرتبط با مدیریت ایمنی راه و نقاط حادثه خیز تصادفات در ایران، چین، ژاپن و ترکیه و تحلیل محتوای منابع مرتبط بود. یافته ها نشان می دهد که ایران در شناسایی نقاط حادثه خیز، عمدتا بر آمار تصادفات ارائه شده توسط پلیس متکی است، درحالی که ژاپن و چین از سیستم های پیش بینانه مبتنی بر هوش مصنوعی و کلان داده استفاده می کنند. در اقدامات اصلاحی، ایران بیشتر بر مداخلات مهندسی ساده و اعمال قانون تمرکز دارد، اما کشورهای مقایسه شده از رویکرد ترکیبی (مهندسی، فناوری اطلاعات، آموزش و اعمال قانون) بهره می برند. همچنین، ساختار نهادی در ایران پراکنده و فاقد هماهنگی مرکزی قوی است، درحالی که در ژاپن و چین نهادهای متمرکز و فرابخشی مسئولیت هدایت ایمنی راه را بر عهده دارند. برای بهبود سیستم مدیریت نقاط حادثه خیز در ایران، ایجاد ستاد ملی ایمنی راه ها با اختیارات فرابخشی، توسعه سامانه ملی یکپارچه داده کاوی تصادفات و اتخاذ رویکرد سیستم ایمن در طراحی و اصلاح نقاط حادثه خیز، پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مطالعه تطبیقی ، مدیریت ، نقاط حادثه خیز ، راه