اثر ابزارها و زیرساخت های تجارت الکترونیکی بر حمل و نقل جاده ای کالاها: تحلیلی بر نظریه کارایی زنجیره تامین و سیستم های حمل ونقل

توسعه تجارت الکترونیکی طی سال های اخیر، با ایجاد تحول در فرآیندهای لجستیکی و مدیریت زنجیره تامین، نقش مهمی در ارتقای عملکرد حمل ونقل جاده ای ایفا کرده است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر زیرساخت ها و ابزارهای تجارت الکترونیکی بر عملکرد حمل ونقل جاده ای کالا در استان های کشور انجام شده است. در این پژوهش، میزان کالاهای حمل شده به عنوان متغیر وابسته و تعداد ترددشمارهای جاده ای، تعداد سیستم های توزین در حال حرکت، تعداد بارنامه های صادرشده، سرمایه گذاری در زیرساخت های نرم افزاری و سرمایه گذاری در زیرساخت های سخت افزاری به عنوان متغیرهای مستقل در نظر گرفته شده اند. داده های مورد استفاده به صورت تابلویی و در سطح استان های کشور طی دوره زمانی ۱۴۰۳-۱۳۸۹ گردآوری و با بهره گیری از مدل داده های تابلویی تجزیه و تحلیل شده اند. برای انتخاب الگوی مناسب، آزمون های F لیمر و هاسمن و همچنین آزمون های تشخیصی مرتبط انجام شد. نتایج برآورد مدل نشان داد که تعداد ترددشمارهای جاده ای، تعداد سیستم های توزین در حال حرکت، تعداد بارنامه های صادر شده و سرمایه گذاری در زیرساخت های نرم افزاری، اثر مثبت و معناداری بر میزان کالاهای حمل شده دارند. همچنین سرمایه گذاری در زیرساخت های سخت افزاری نیز دارای اثر مثبت بوده، اما از نظر آماری در سطح اطمینان پایین تری معنادار بوده است. یافته ها بیانگر آن است که توسعه زیرساخت های دیجیتال، استقرار سامانه های هوشمند حمل ونقل و گسترش خدمات تجارت الکترونیکی، از طریق افزایش شفافیت اطلاعات، کاهش هزینه های مبادله، بهبود مدیریت ناوگان و ارتقای بهره وری شبکه حمل ونقل، موجب افزایش ظرفیت جابه جایی کالا می شوند. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران ضمن توسعه زیرساخت های نرم افزاری و هوشمندسازی شبکه حمل ونقل، بر یکپارچه سازی سامانه های اطلاعاتی و حمایت از سرمایه گذاری در فناوری های نوین حمل ونقل و تجارت الکترونیکی تمرکز بیشتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیکی ، حمل ونقل جاده ای کالا ، زیرساخت های دیجیتال