مدل سازی تعداد فعالیت و مدت زمان فعالیت ها در تورهای کاربران حمل ونقل همگانی

امروزه مدل سازی فعالیت مبنا در مقایسه با مدل های سنتی چهار مرحله ای به دلیل مزایای فراوان آن، مورد توجه قرار گرفته است. از طرفی به دلیل اهمیت حمل ونقل همگانی، استفاده از رویکرد فعالیت مبنا برای کاربران حمل ونقل همگانی به منظور بررسی دقیق رفتار کاربران دارای جایگاه ویژه ای می باشد. پژوهش حاضر به دنبال آن است تا رویکرد نوین فعالیت مبنا را برای کاربران حمل ونقل همگانی بکار گیرد. بنابراین در این پژوهش، بخشی از زیرمدل های فعالیت مبنا شامل تعداد فعالیت در تور و مدت زمان فعالیت ها در تور در الگوی روزانه کاربران حمل ونقل همگانی مورد بررسی قرار گرفته است. داده های پژوهش از طریق پیمایش میدانی از ۵۰۰ نفر از کاربران حمل ونقل همگانی در شهر تهران گردآوری شد. برای مدل سازی تعداد فعالیت در تور از مدل لاجیت ترتیبی (با شبه ۲R مک فادن ۰/۳۶۲) و برای مدل سازی مدت زمان فعالیت ها در تور از مدل لاجیت ترتیبی (با شبه ۲R مک فادن ۰/۵۷۲) استفاده شده است. نتایج نشان داد که متغیرهای مدت زمان تور (۰/۳۰۱)، تحصیلات (۰/۲۱۱)، فعالیت اجباری (۱/۳۴-) و زمان شروع تور (۰/۲۰۸-) اثر معناداری بر تعداد فعالیت های درون تور دارند. همچنین، متغیرهای فعالیت اجباری (۳/۷۴)، تعداد فعالیت در تور (۰/۳۸۶)، فعالیت اختیاری (۰/۶۸۹) و زمان شروع تور (۰/۲۴۶-) تاثیر معناداری بر مدت زمان فعالیت ها در تور دارند. بررسی اثرات حاشیه ای نشان داد که مدت زمان تور با ضریب ۰/۰۵ بیشترین تاثیر را بر افزایش احتمال انجام سه فعالیت در تور دارد؛ در مقابل، زمان شروع تور با ضریب ۰/۱۲۳ بیشترین تاثیر را بر افزایش احتمال انجام یک فعالیت در تور دارد. همچنین، فعالیت های اجباری با ضریب ۰/۳۴۲ بیشترین تاثیر را بر افزایش احتمال مدت زمان فعالیت های ۱۰ تا ۱۲ ساعته دارند. این پژوهش نشان می دهد که ترکیب متغیرهای فردی، شغلی و زمانی، نقش تعیین کننده ای در الگوی فعالیت-سفر روزانه کاربران حمل ونقل همگانی دارند و می تواند به برنامه ریزان شهری در تدوین سیاست های کارآمدتر کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مدل سازی فعالیت مبنا ، تعداد فعالیت در تور ، مدت زمان فعالیت ها ، حمل ونقل همگانی ، مدل لاجیت ترتیبی