ارتقای فرهنگ ترافیکی و نقش آن در رشد اقتصادی

پویایی اقتصاد ملی نیازمند توسعه پایدار است، اما تصادفات جاده ای به عنوان یک مانع ساختاری، سالانه خسارت های مادی و انسانی سنگینی بر پیکره تولید ناخالص داخلی تحمیل می کنند. پژوهش حاضر با هدف سنجش تاثیر «فرهنگ ترافیکی» بر رشد اقتصادی ایران طی دوره ۱۴۰۰-۱۳۷۰ انجام شد. برای تبیین روابط تعادلی میان رشد اقتصادی، شاخص ترکیبی فرهنگ ترافیکی (که تصادفات را به عنوان نمره منفی در خود ادغام کرده است)، سرمایه گذاری زیرساختی و جمعیت، از الگوی پویای خودتوضیح برداری با وقفه های توزیعی (ARDL) استفاده گردید. نتایج نشان داد که در بلندمدت، شاخص فرهنگ ترافیکی در وضعیت فعلی اثری بازدارنده و منفی بر رشد اقتصادی دارد؛ بدین معنا که هزینه های ناهنجاری های ترافیکی بر منافع بهبودهای رفتاری غلبه کرده است. همچنین سرمایه گذاری زیرساختی محرک مثبت رشد ارزیابی شد. در نتیجه، سیاست گذاران باید از رویکردهای صرفا سخت افزاری فاصله گرفته و ارتقای فرهنگ ترافیکی را به عنوان یک «سیاست کلان اقتصادی» برای کاهش هزینه های استهلاک سرمایه انسانی و تحقق پایدار رشد در دستور کار قرار دهند.

کلیدواژه ها:

تصادفات جاده ای ، رشد اقتصادی ، فرهنگ ترافیکی ، مدل پویای .ARDL