زبان روزمره زندگی و نظریات خودابطالگر معرفت شناسی، مقایسه دو رویکرد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPURD-4-7_002
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
اشکال خودابطالگری به عنوان یک چالش نظریه های معرفت شناسانه در فلسفه ی معاصر، هر نظریه ای را که در پی ارائه ملاکی عام برای معنا، معرفت یا توجیه باشد مورد آزمون همان نظریه قرار می دهد. پژوهش حاضر با روش تحلیلی-توصیفی، نسبت جریان روزمره زندگی با مسئله خودابطالگری را در دو رویکرد مهم فلسفه تحلیلی معاصر، یعنی پوزیتیویسم منطقی و فلسفه متاخر ویتگنشتاین، بررسی و مقایسه می کند. مقاله نشان می دهد که کارنپ، رایشنباخ، آیر و همپل با ارجاع به کاربرد روزمره زبان و تمایزگذاری میان قواعد زبانی و گزاره های خبری، می کوشند اصل تحقیق پذیری را از اشکال خودابطالگری مصون نگه دارند، اما این راه حل ها همچنان متضمن نوعی موضع فرازبانی اند و موردنقد کواین و پاتنم هستند. در مقابل، ویتگنشتاین متاخر، در نظریه بازی های زبانی خود، با پیوند دادن معنا به کاربرد و صورت های زندگی، اساس تلاش برای ارائه معیارهای کلی و فرازبانی معرفت را موردتردید قرار می دهد. پژوهش حاضر استدلال می کند که اهمیت رویکرد ویتگنشتاین صرفا در پاسخ به اشکال خودابطالگری نیست، بلکه در انحلال زمینه ی پیدایش این مسئله در تلقی سنتی از زبان و معرفت است. براین اساس، مقاله نشان می دهد که جریان روزمره زندگی در این دو رویکرد، دو کارکرد فلسفی متفاوت و حتی متعارض دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد علی مطیع
دانشجوی دکتری فلسفه دین، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران
حسین مطیع
استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه صنعتی اصفهان،اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :