بررسی میزان تغییرات شتاب عمودی شناور در دو فرم پاشنه منحنی و صاف به صورت تحلیل نقطه ای با استفاده از روش شبیه سازی

طراحی شناورها و هر سازه ای که در آب به کار می رود باید بر پایه محاسبات استاندارد در معماری کشتی و مهندسی دریایی انجام شود، زیرا شکل و هندسه بدنه نقش مهمی در مقاومت در برابر نیروها و گشتاورهای وارد بر شناور دارد. در پژوهش حاضر، شتاب عمودی دو فرم پاشنه متفاوت با تعریف چند نقطه مشابه در انتهای پاشنه یک نفتکش بررسی و مقایسه شده است. از آنجا که حرکات دینامیکی کشتی ها مستقیما بر رفتار شناور در دریا و همچنین بر ایمنی مسافران، خدمه، محموله، آسایش افراد، سرعت و مصرف سوخت سامانه رانش اثر می گذارد، کاهش این حرکات همواره از اهداف اصلی طراحان بوده است. در این مطالعه، پاشنه صاف یک نفتکش به فرم جدید ترانسوم منحنی تغییر داده شد و عملکرد هر دو فرم با روش شبیه سازی مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا فرم ترانسوم منحنی با استفاده از نرم افزار راینو طراحی شد و سپس تحلیل شتاب عمودی هر دو فرم پاشنه با نرم افزار مکسرف و بر اساس نقاط مشابه در بخش های تغییر یافته انجام گرفت. برای اطمینان از صحت مدل سازی، نتایج با یافته های پژوهش های پیشین مقایسه و اعتبارسنجی شد. بر اساس نتایج، پاشنه ترانسوم منحنی در مواجهه با بارهای دینامیکی بدنه و امواج دریا عملکرد بهتری نسبت به پاشنه صاف نشان داد. این فرم علاوه بر کاهش حدود ۱۳ درصدی هزینه های طراحی و ساخت، موجب کاهش شتاب عمودی نیز می شود. همچنین، یافته های تحقیق امکان تعیین فرم های مختلف پاشنه منحنی مطلوب یا بازه مناسب زاویه انحنا در بخش زیرین بدنه را فراهم می کند و می تواند در بهبود رفتار دینامیکی شناورها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Transom Curved ، Dynamic Motions ، Simulation ، Rhino ، Maxsurf ، ترانسوم منحنی ، حرکات دینامیکی ، شبیه سازی ، راینو ، مکسرف