بهینه سازی پارامترهای پرینت پذیری داربست کامپوزیتی پلی کاپرولاکتون -نانوشیشه ی زیست فعال تقویت شده با دورماآمونیاکم

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JEMI-15-3_001

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: در این پژوهش، ترکیب جوهر و پارامترهای پرینت سه بعدی اکستروژنی برای ساخت داربست های کامپوزیتی پلی کاپرولاکتون-نانوشیشه ی زیست فعال (PCL-BG) و پلی کاپرولاکتون-نانوشیشه زیست فعال-دورماآمونیاکم (PCL-BG-DA) بهینه سازی شد.مواد و روش ها: پلی کاپرولاکتون در کلروفرم حل و نانوشیشه ی زیست فعال ۴۵S۵ تهیه شده به روش سل-ژل به آن افزوده شد. برای نمونه های حاوی دورماآمونیاکم، پودر دورماآمونیاکم نیز به جوهر اضافه شد. اثر درصد نانوشیشه ی زیست فعال، نسبت پلی کاپرولاکتون به حلال، سرعت پرینت و ضریب اکستروژن با روش تاگوچی بررسی شد و داربست ها از نظر قابلیت پرینت، ریزساختار و خواص فشاری ارزیابی شدند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که درصد نانوشیشه ی زیست فعال در ترکیب جوهر، در مقایسه با سایر پارامترها، مهم ترین عامل موثر بر قابلیت پرینت است. ترکیبی از نسبت فاز پلیمری به پودر ۳:۱، انحلال پلیمر ۱:۲، بازکشش۶۵/۱، ضریب اکستروژن ۰۱۲۰/۰ و سرعت پرینت ۵، شرایط بهینه ای را برای پرینت داربست با کیفیت قابل قبول ایجاد می کند که تکرارپذیری و انعطاف پذیری بالایی را در شکل و اندازه نشان می دهد. تصاویر SEM ساختار متخلخل و به هم پیوسته را تایید کردند و افزودن دورماآمونیاکم موجب کاهش مدول فشاری از ۷۳۷/۵۳ به ۵۲۷/۳۸ مگاپاسکال شد.استنتاج: بهینه سازی هم زمان ترکیب جوهر و پارامترهای پرینت، ساخت موفقیت آمیز داربست های پلی کاپرولاکتون-نانوشیشه ی زیست فعال و پلی کاپرولاکتون-نانوشیشه ی زیست فعال-دورماآمونیاکم را ممکن کرد. درصد نانوشیشه ی زیست فعال در ترکیب جوهر عامل اصلی کنترل کننده قابلیت پرینت بود، درحالی که افزودن دورماآمونیاکم قابلیت پرینت کافی را حفظ کرد و درعین حال سختی داربست را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت ، پارامترهای پرینت سه بعدی ، بهینه سازی ، استحکام مکانیکی

نویسندگان

ندا نازپرور

دانشجوی دکتری تخصصی، دانشکده ی مهندسی مواد ومتالورژی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

فتح الله قدس

استاد، گروه آموزشی مهندسی مواد، دانشکده ی مهندسی مواد ومتالورژی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

محمد صادق نوربخش

دانشیار، گروه آموزشی مهندسی بیومواد وبیوالکتریک، پردیس علوم و فناوری های نوین، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

لعبت طیبی

دانشیار، گروه آموزشی (دانشیار، موسسه ی مهندسی پزشکی، گروه سلامت و عملکرد انسانی (EnMed)، دانشکده ی مهندسی و فناوری باتن، دانشگاه اولد دومینیون، نورفولک، ایالات متحده ی امریکا

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Adel, I. M., ElMeligy, M. F., & Elkasabgy, N. A. ...
  • Rashid, K. M. J. (۲۰۲۳). Optimize the Taguchi method, the ...
  • Rau, D. A., Williams, C. B., & Bortner, M. J. ...
  • نمایش کامل مراجع