پدیدارشناسی شیء در هنر تادئوش کانتور

تادئوش کانتور، یکی از تاثیرگذارترین چهره های تئاتر قرن بیستم، به دلیل رویکرد نوآورانه اش در پیوند هنرهای تجسمی و اجرا، جایگاه ویژه ای در تاریخ تئاتر معاصر یافته است. آثار او، به ویژه از طریق گروه تئاتر کریکوت ۲، تاثیر ماندگاری بر شیوه های اجرایی و رویکردهای مفهومی در تئاتر معاصر جهان داشته اند. کانتور در کارهای خود تاکید ویژه ای بر استفاده از اشیای روزمره به عنوان عناصر مرکزی اجرا داشت و با بهره گیری از مفهوم «اشیای فقیر»، مرز میان سوژه (انسان) و ابژه (شیء) را به چالش کشید. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناسی تن مرلوپونتی و تجربه زیبایی شناسانه میکل دوفرن تلاش می کند رابطه میان انسان و شیء را در فرایند خلق معنا و تجربه زیباشناسانه تحلیل و تبیین کند. یافته ها نشان می دهند که اشیا در آثار کانتور نه تنها حامل معنا، بلکه مولد و دگرگون کننده آن هستند و از طریق تعامل با سوژه ها، تجربه ای پویا، چندلایه و حسی  ادراکی برای مخاطب ایجاد می کنند. این مطالعه نشان می دهد که اشیا در تئاتر کانتور از وضعیت های معمول خود فراتر رفته و به ابژه هایی فعال و زیبایی شناسانه تبدیل می شوند که هم معنا تولید می کنند و هم تجربه ای تعلیقی و میان بود برای مخاطب شکل می دهند.

کلیدواژه ها:

کلید­واژه ­ها: ابژه های فقیر ، ابژه زیبایی شناسانه ، احساس و ادارک ، حضور ، تجربه زیبایی شناسانه