تاثیر انرژی های تجدیدپذیر بر تاب آوری اقتصادی: رویکرد PSTR

در دهه های اخیر، سرمایه گذاری و گذار به سمت انرژی های نو و تجدیدپذیر از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. این هدف یکی از اولویت های مورد تاکید در سیاست های کلی انرژی در ایران نیز می باشد. تنوع منابع انرژی و کاهش وابستگی به انرژی های فسیلی، علاوه بر پیامدهای زیست محیطی، تاب آوری اقتصادی کشورها را نیز می تواند به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار دهد. این موضوع به ویژه برای کشورهای در حال توسعه مانند ایران که با شوک های چندوجهی مواجه اند، اهمیت ویژه ای دارد. این مطالعه با بهره گیری از روش رگرسیون انتقال ملایم پانلی (PSTR) بر روی ۱۱۹ کشور در حال توسعه طی دوره ۲۰۰۲–۲۰۲۱، تاثیر انرژی های تجدیدپذیر بر تاب آوری اقتصادی را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان داد که انرژی های تجدیدپذیر، عمق مالی و فناوری اطلاعات، تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری دارند، در حالی که اندازه دولت و رانت منابع طبیعی اثرات منفی از خود نشان می دهند. تحلیل غیرخطی PSTR آشکار ساخت که در کشورهای با رانت پایین، اثرات مثبت انرژی تجدیدپذیر، توسعه مالی و ICT به مراتب قوی تر و اثر منفی اندازه دولت، شدیدتر است؛ اما در کشورهای با رانت بالای منابع طبیعی، انرژی تجدیدپذیر عملا بی اثر، توسعه مالی و ICT تضعیف شده، اثر مخرب دولت تعدیل شده و نفرین منابع تشدید می شود. در راستای این نتایج، سیاست گذاران در کشورهای با رانت پایین باید بر کاهش اندازه دولت، سرمایه گذاری در انرژی تجدیدپذیر، بانکداری سبز و زیرساخت دیجیتال تمرکز کنند. در کشورهای با رانت بالای منابع طبیعی، مدیریت رانت از طریق صندوق های ثروت ملی، شفافیت قراردادهای استخراج و اصلاح یارانه ها ضروری است.

کلیدواژه ها:

انرژی های تجدیدپذیر ، تاب­آوری اقتصادی ، سیاست های کلی انرژی ، پانل آستانه­ای انتقال ملایم (PATR).