واکاوی حس ریتمیک بصری بر کنش تایپوگرافی

ریتم بصری عامل بسیار مهمی است که نوشتار را به چیدمانی تاثیرگذار تبدیل می کند. حس ریتمیک بصری نه تنها از جنبه شکل اثر بلکه در ایجاد حس زیبایی شناسی نقش مهمی بر عهده دارد. ریتم تاثیر بسزایی در شکل گیری کادر یک اثر داشته و تایپوگرافی به مثابه بازنمایی تصویری نوشته ها در کادر، حس ریتمیک را پدید می آورد. این فرایند به کنش تصویری میان مفهوم و متن منجر می شود. درحقیقت با ایجاد ساختارشکنی و خروج از معیارها و با اعمال حالتی بازی گونه، برجسته سازی و تغییر در ادراک بصری صورت گرفته و گونه هایی از ریتم بصری شکل می گیرد. درنتیجه پنج حس ریتمیک بصری در تایپوگرافی، شامل حس ریتمیک ترکیبی، حس ریتمیک هم زمان، حس ریتمیک رابطه ای، حس ریتمیک هنرمندمحور و حس ریتمیک مخاطب محور پدید می آیند. این نکته که کدام یک از انواع حس ریتمیک بصری در کنش آثار تایپوگرافی کاربرد بیشتری دارند سوال اصلی پژوهش حاضر به شمار می آید. بر این اساس می توان گفت که هدف از انجام این پژوهش، در وهله نخست شناخت انواع حس ریتمیک بصری است که به درک قدرت کلمات و لحن آن ها در ایده پردازی طراحان گرافیک کمک شایانی کرده و برای آن ها محدوده ای را مشخص می کند تا متوجه شوند هر نوع نگاه در تایپوگرافی، در کدام یک از انواع حس ریتمیک بصری قرار دارد. بنابراین طراحان باید اصول حروف چینی، طراحی عناصر نوشتاری و ریتم بصری را درک کرده تا بتوانند این پیش فرض ها را به طور معقول و درست در جهت بیان بصری به کار ببرند. این پژوهش در گام بعدی بر مبنای روش توصیفی  تحلیلی می کوشد تا جامعه آماری این پژوهش را که از میان آثار تایپوگرافی هنرمندان شاخص ایرانی و خارجی که بر مفهوم فرم و ریتم، تاکید ویژه داشته اند در راستای هدف پژوهش یاری رساند. نتایج پژوهش نشانگر آن است که دو حس ریتمیک بصری رابطه ای و هنرمندمحور، بیشترین نقش را در کنش آثار تایپوگرافی موفق بر عهده داشته و انتخاب مناسب آن ها، بر خلق آثار خلاقانه و تاثیرگذار شگرف است.

کلیدواژه ها:

کلید­واژه­ ها: ریتم ، حس ریتمیک بصری ، کنش ، تایپوگرافی