مطالعه پدیدارشناختی زیست‎ جهان دینی زنان مشارکت‎ کننده در کلاس‎ های قرآن (نمونه مورد مطالعه زنان شهر لار)

آموزش و یادگیری مفاهیم و اصول اعتقادی، مناسکی و کرداری هر کیش و آیینی برای بازتولید و تداوم آن امری گریزناپذیر و ضروری است. دین اسلام نیز از این قاعده مستثنی نیست و اصول و آیین‎ های انتقال و فراگیری دانش و اعمال مذهبی در آن جایگاه خاصی دارد. یکی از مهم ترین راه های نهادی چنین انتقالی وجود کلاس های قرآنی غیررسمی در اقصی نقاط کشور است. هرچند می‎ توان آثار چنین کلاس هایی را از منظرهای مختلف بررسی کرد؛ از منظر کیفی توصیف و شناسایی تجربه زیسته مشارکت کنندگان از چنین کلاس هایی یکی از مهم ترین راه ها برای درک اهمیت و آثار آنها است؛ بر این اساس، تحقیق حاضر با روش کیفی از نوع پدیدارشناسی به توصیف زیست‎ جهان زنان مشارکت‎ کننده در کلا س های قرآن‎ سازمان‎ یافته و نیمه‎ ‎ سازمان‎ یافته شهر لار پرداخته است. مشارکت کنندگان ۱۵ نفر از زنان شرکت‎ کننده در کلاس‎ های قرآن مناطق قدیمی و جدید شهر لار بودند که با روش نمونه‎ گیری‎ هدفمند انتخاب شدند. براساس تحلیل مضامین مصاحبه‎ ها، عناصر و ماهیت تجربه زیسته این زنان ذیل ۶ مقوله اصلی توصیف و تحلیل شد. این مقولات شامل زیستن در حدود قرآنی، گسترش دامنه و تعمیق کیفیت تعامل اجتماعی با گروه‎ های زنانه، معنابخشی به زندگی و احساس خودشکوفایی، انجام فعالیت‎ های اقتصادی خیرخواهانه، اعتقاد به نمادهای مقدس و میمنت آنها (اثربخشی)، و احساس اجبار در مکان های عرفی بودند.

کلیدواژه ها:

زیست‎ جهان ، پدیدارشناسی دین ، کلاس قرآن ، زنان ، لار