واداشت ترمودینامیکی و ساختار گردش جو تابستانه بر فراز رشته کوه زاگرس: نقش شار گرمای محسوس، حرکت صعودی و توسعه واچرخند تروپوسفر میانی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPHGR-58-3_001
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
رشته کوه زاگرس به عنوان یک منبع گرمایی مرتفع، در تابستان می تواند در سازمان دهی گردش منطقه ای جو غرب ایران و خاورمیانه نقش داشته باشد. هدف پژوهش، بررسی ارتباط فرایند محور میان شار گرمای محسوس سطحی، ساختار حرارتی، حرکت قائم، تاوایی و شکل گیری واچرخند میانی بر فراز زاگرس است. برای این منظور، داده های باز تحلیل مربوط به شار تابش موج کوتاه، شار گرمای محسوس، دمای پتانسیل، امگا، تاوایی نسبی، ارتفاع ژئوپتانسیل، ضخامت و مولفه نصف النهاری باد طی تابستان های ۱۹۹۰–۲۰۲۱ در محدوده ۳۰–۳۴ درجه شمالی و ۴۸–۵۴ درجه شرقی بررسی شد. سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ به ترتیب به عنوان نمونه خشک و تر و ۱۰ ژوئیه به عنوان روز نماینده انتخاب شدند. نتایج نشان داد که گرمایش محسوس سطحی با افزایش دمای لایه زیرین، صعود هوا و تقویت تاوایی مثبت در ترازهای پایین همراه است؛ درحالی که در ترازهای میانی، ساختار حرارتی ستون و بازآرایی میدان تاوایی با توسعه واچرخند ۵۰۰ هکتوپاسکال همخوانی دارد. سازوکار پیشنهادی شامل زنجیره گرمایش سطحی، افزایش شناوری، همگرایی و صعود، کشیدگی ستون و بازآرایی تاوایی و در نهایت شکل گیری گردش واچرخندی میانی است. بااین حال، داده های باز تحلیل به تنهایی برای تفکیک سهم گرمایش زاگرس از واداشت مکانیکی توپوگرافی و گردش بزرگ مقیاس کافی نیست. نوآوری این مقاله در تلفیق شارهای انرژی سطحی، ساختار حرارتی، امگا (ω)، تاوایی، ضخامت، ارتفاع ژئوپتانسیل و میدان های باد در یک چارچوب یکپارچه سینوپتیکی–دینامیکی است. بااین حال، تعیین قطعی سهم هر یک از این سازوکارها مستلزم آزمایش های عددی کنترل شده ای است که امکان تفکیک اثر واداشت حرارتی، اثر مکانیکی توپوگرافی و گردش بزرگ مقیاس را فراهم سازند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
قاسم عزیزی
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
رمون هاروطونیان
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مصطفی کریمی
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
فرامرز خوش اخلاق
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :