ارائه مدل شاخص نوآوری و فناوری در رشد اقتصادی با رویکرد فراترکیب

رشد اقتصادی به عنوان نیروی قدرتمندی برای کاهش فقر در نظر گرفته می شود. رشد اقتصادی پایدار و بالا به افزایش تقاضای نیروی کار و دستمزدها باعث کاهش فقر می شود هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل شاخص نوآوری و فناوری در رشد اقتصادی با رویکرد فراترکیب است. پژوهش از نظر هدف اکتشافی، از نظر روش کیفی بود و داده ها با استفاده از روش فراترکیب و به کمک نرم افزار مکس کیودا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن است که ورودی های نوآوری و فناوری شامل پنج شاخص اصلی و پانزده شاخص فرعی که عبارتند از: شاخص نهادی (محیط کسب و کار، محیط تنظیم گری، محیط سیاسی)؛ سرمایه انسانی و تحقیقات (تحصیلات، تحصیلات عالیه، تحقیق و توسعه)، زیرساخت ها(زیرساخت های عمومی، پایداری زیست محیطی، فناوری اطلاعات و ارتباطات)؛ پیچیدگی بازار (تجارت، رقابت و اندازه بازار، سرمایه گذاری، اعتبارات)، پیچیدگی کسب و کار (کارکنان دانشی، پیوندهای نوآوری، جذب دانش) و خروجی های نوآوری و فناوری شامل دو شاخص اصلی و هفت شاخص فرعی که عبارتند از: خروجی های دانشی و فناورانه (انتشار دانش، تاثیر دانش، خلق دانش، به کارگیری دانش) و خروجی های خلاقانه (دارایی های نامشهود، کالا و خدمات خلاقانه، خلاقیت های برخط (آنلاین)) بود. نوآوری و فناوری همیشه یکی از عوامل کلیدی در توسعه و رشد اقتصادی کشورها بوده است. در حال حاضر که اقتصاد کشورها به سرعت در حال تحول هستند، کشورها و شرکت هایی که در نوآوری سرمایه گذاری می کنند، رشد پایدارتری تجربه می کنند. نوآوری و فناوری نه تنها رشد اقتصادی را تسریع می کند، بلکه موجب افزایش بهره وری، ایجاد مشاغل جدید، بهبود کیفیت زندگی و رقابت پذیری در بازارهای داخلی و جهانی می شوند. برای استفاده حداکثری از پتانسیل نوآوری و فناوری، دولت ، شرکت ها و جوامع باید به طور هماهنگ بر تحقیق و توسعه، آموزش نیروی کار و سیاست گذاری های حمایتی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، فناوری ، رشد اقتصادی