امکان سنجی تغییر روزهای کاری کارکنان دولت با تاکید بر ملاحظات فقهی- حقوقی
محل انتشار: مجله مطالعات حکمرانی اسلامی، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 39
فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JISLM-2-2_010
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
تنظیم ساعات و روزهای کار در نظام های حکمرانی و اداره عمومی، یکی از ابزارهای بنیادین سیاست گذاری عمومی است که به طور مستقیم بر بهره وری اقتصادی، سرمایه اجتماعی، انسجام خانواده و تعاملات بین المللی اثر می گذارد. در جمهوری اسلامی ایران، بحث افزایش تعطیلات هفتگی و انتخاب الگوی مناسب برای توزیع روزهای کاری، طی سال های اخیر به مسئله ای چندبعدی تبدیل شده که علاوه بر ملاحظات حقوقی و اداری، با پرسش های فقهی مهمی نیز همراه بوده است. مهم ترین چالش فقهی در این زمینه، امکان صدق عنوان «تشبه به کفار» در فرض تنظیم تعطیلات بر مبنای الگوی رایج جهانی (جمعه- شنبه یا شنبه- یکشنبه) است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی- اجتهادی و با بهره گیری از مبانی فقهی و اصول قانون اساسی، به بررسی امکان و حدود تنظیم زمان کار در چارچوب حکمرانی اسلامی می پردازد. در بخش فقهی، با تحلیل مفهوم تشبه، شرایط تحقق آن ازجمله اختصاصیت و قصد مشابهت، و بررسی تحولات عرف جهانی، نشان داده شد که در صورت زوال اختصاصیت و فقدان قصد تبعیت فرهنگی، اطلاق عنوان محرم محل تردید جدی است. در بخش حقوقی نیز با بررسی نگاه دین به مقوله تعطیلات و عرفی و مصلحتی بودن آن، در کنار تحلیل اصل ۱۷ قانون اساسی، عدم انحصار تعطیلی در روز جمعه تبیین شد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که تنظیم زمان کار در حکمرانی اسلامی نه صرفا تابع الگوهای جهانی است و نه صرفا محدود به ملاحظات صوری عدم تشبه؛ بلکه باید در چارچوب مصلحت عمومی، کارآمدی اداری و اصول فقه حکومتی صورت بندی شود. بر این اساس، تصمیم گیری درباره الگوی تعطیلات هفتگی نیازمند رویکردی تلفیقی و اجتهادی در سطح حکمرانی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
میثم لطیفی
استادیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران.
سیدعلی معزی
دانشجوی دکتری، گروه تولید و عملیات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
امیرمحمد جلیلی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مطالعات بین الملل، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :