از تئوکراسی تا تئوپلیتیک: واکاوی الگوی حکمرانی اسلامی اردوغان در ترکیه

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JISLM-2-2_015

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر نسبت میان گفتمان حکمرانی اسلامی معاصر و مفهوم «تئوکراسی» را در چارچوب «تئوپلیتیک» و در بستر ترکیه معاصر تحت رهبری رجب طیب اردوغان بررسی می کند در ادبیات کلاسیک، تئوکراسی نظامی است که اقتدار سیاسی بر مبانی فقهی و مرجعیت روحانیان تکیه دارد؛ اما در بسیاری از جوامع مسلمان امروز، نمادها و زبان دینی در چارچوب های سکولار یا نیمه سکولار به کار می روند، بی آن که نظامی تئوکراتیک شکل گیرد. این وضعیت پرسش هایی درباره نقش دین در سیاست و نحوه ادغام آن در سازوکارهای انتخاباتی و قانونی جمهوری ترکیه ایجاد می کند. هدف پژوهش، تحلیل گفتمان سیاسی و شیوه های حکمرانی اردوغان و بررسی نحوه بهره گیری او از عناصر تئوپلیتیک همچون نمادپردازی دینی، روایت های هویت اسلامی و ارجاع به تاریخ عثمانی- اسلامی در چارچوب جمهوری و قانون اساسی سکولار ترکیه است. این مطالعه با روش تحلیل کیفی سیاسی و تحلیل گفتمان، مجموعه ای از سخنرانی ها، سیاست ها، اصلاحات نهادی و نمادهای سیاسی دولت اردوغان را بررسی می کند تا روشن سازد عناصر دینی چگونه در ساختار سکولار کشور ادغام یا بازتفسیر می شوند. یافته ها نشان می دهند که در دولت اردوغان، نمادهای دینی بیش از آن که مبنای تئوکراسی باشند، کارکرد مقبولیت بخشی سیاسی، انسجام فرهنگی و تقویت هویت ملی دارند. ترکیب سکولاریسم قانونی جمهوری ترکیه با ارجاعات هدفمند اسلامی الگویی هیبریدی از حکمرانی پدید آورده است. این الگو که می توان آن را «تئوپلیتیک دولتی مدیریت شده» نامید؛ مدلی که در آن نمادهای دینی به گونه ای کنترل شده در ساختار سکولار قانون اساسی ترکیه گنجانده می شوند. این چارچوب تحلیلی قابلیت تعمیم به الگوهای مشابه در دیگر جوامع مسلمان را دارد و نشان می دهد که تئوپلیتیک معاصر الزاما به تئوکراسی رسمی منتهی نمی شود و می تواند شکل های ترکیبی و عمل گرایانه به خود بگیرد.

نویسندگان

اسماعیل بنی آدم

دانشجوی دکتری، گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

مالک ذوالقدر

گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • اردوغان، رجب طیب (۱۳ مارس ۲۰۲۶ ب). اردوغان: دین ما ...
  • Akinlabi, O. M. (۲۰۲۲). Understanding Legitimacy in Weber’s Perspectives and ...
  • Akkoyunlu, K., & Öktem, K. (۲۰۱۶). Existential insecurity and the ...
  • Alhas, A. M., & Sevencan, S. (۲۰۲۰, July ۱۱). Hagia ...
  • Çeliksoy, E. (۲۰۲۶). Presidency of Religious Affairs in the Context ...
  • Çevik, S. (۲۰۱۹). Erdoğan's comprehensive religious policy: Management of the ...
  • Da Silva Bezerra, J. R. (۲۰۲۶). Teopolítica e discurso de ...
  • Dersan O. D. (۲۰۲۵). Reconsidering secularization theory in international politics. ...
  • Diyanet İşleri Başkanlığı. (۲۰۲۳). ۲۰۲۲ yılı idare faaliyet raporu. Ankara: ...
  • Dudlak, T. (۲۰۲۵, January ۸). Rightly guided leaders: The role ...
  • Erdoğan, R. T. (۲۰۱۶b, October ۲۹). Message of President Erdoğan ...
  • https://www.mfa.gov.tr/message-of-president-erdogan-on-the-republic-day.en.mfaErdoğan, R. T. (۲۰۱۸, August ۲۰). Erdogan likens attack on ...
  • https://www.iletisim.gov.tr/English/haberler/detay/president-erdogan-by-overcoming-covid-۱۹-which-has-become-a-global-disaster-we-hope-to-enjoy-a-double-feast-at-the-end-of-ramadanErdoğan, R. T. (۲۰۲۱, July ۱۵). July ۱۵ is the ...
  • https://www.aa.com.tr/en/turkiye/turkiye-seeks-stronger-alliances-fewer-disputes-across-islamic-world-president-erdogan/۴۰۴۰۵۲۳Euronews. (۲۰۲۰, September ۴). Time: Erdoğan'ın Osmanlı İmparatorluğu sevgisi dünyayı ...
  • Fekry, M. (Mar ۲۰۲۵). Transformations of the Arab Regional Order: ...
  • Göl, A. (۲۰۰۹). The identity of Turkey: Muslim and secular. ...
  • Gontijo, L. C., & Barbosa, R. S. (۲۰۲۰). Erdoğan’s pragmatism ...
  • Gözaydın, İ. (۲۰۱۶). Diyanet: Türkiye Cumhuriyeti'nde Dinin Tanzimi: Türkiye Cumhuriyeti’nde ...
  • Harvard Divinity School. (۲۰۲۶, May ۴). Faith in context: Power, ...
  • Jongerden, J. (Ed.). (۲۰۲۲). The Routledge handbook on contemporary Turkey. ...
  • Kalav-İdri̇soğlu, F. (۲۰۲۳). Regulating Religion in Türkiye and Greece: A ...
  • Karakuş, G. (۲۰۲۳). A Political-Theological Issue: Is Kemalism a Civil ...
  • Kassymova, Z. (۲۰۲۵). Islamic governance and secularism in Turkey: Interactions ...
  • Kaya, A. (۲۰۲۱). Oration of the nation in Turkey: From ...
  • Kirdiş, E. (۲۰۲۵). Islamist Outbidding in Turkey: The Strategic Rationale ...
  • Kormina, J. (۲۰۲۵). Popular Theopolitics and the Last Russian Tsar’s ...
  • Kuru, A., & Stepan, A. (Eds.). (۲۰۱۲). Democracy, Islam, & ...
  • Lim, H. (۲۰۲۶, April ۲۰). Turkey still holds elections, so ...
  • Mastery, U. E. S. P. (۲۰۲۶). Ressentiment, Victimhood, and Revanchism. ...
  • McAllister, C., & Napolitano, V. (۲۰۲۰). Introduction: incarnate politics beyond ...
  • Özoflu, M. A., & Gerim, G. (۲۰۲۵). Legitimizing illiberalism: The ...
  • Oztig, L. I., Öztürk, A. E., & Adisonmez, U. C. ...
  • Öztürk, A. E. (۲۰۱۸b). Turkey’s Diyanet under AKP rule: from ...
  • Öztürk, A. E., & Alemdar, Z. (۲۰۲۶). Sacralizing the nation: ...
  • Pate, T. (۲۰۱۸). The United States, India and the global ...
  • Pattnaik, J. K., & Panda, C. K. (۲۰۲۲). Interrogating Erdogan’s ...
  • Posocco, L. (۲۰۲۲). Nationalism, politics, and museums in Turkey under ...
  • Raza, M. S. (۲۰۲۵, September ۱۰). Sacred politics: How Türkiye ...
  • Sarihan, A. (۲۰۲۶). Sovereign Islam in Türkiye: The Political Instrumentalization ...
  • Siska, K. (۲۰۱۷). The Presidency of Religious Affairs of the ...
  • Sullivan, L. E. (Ed.). (۲۰۰۹). Theocracy. In The SAGE glossary ...
  • Tank, P. (۲۰۰۵). Political Islam in Turkey: A state of ...
  • Tepe, S. (۲۰۲۳, July ۱۸). How Erdoğan won the Turkish ...
  • https://blogs.lse.ac.uk/religionglobalsociety/۲۰۲۳/۰۷/how-erdogan-won-the-turkish-election-electoral-miracles-of-religious-populism/Tokdoğan, N. (۲۰۲۴). Neo-Ottomanism and the politics of emotions in ...
  • Torcu, D. (۲۰۲۵, March ۳۰). Turkey democracy crisis: Where religion, ...
  • Türegün, A. (۲۰۲۵). The political ideology of Turkey’s Islamist swing ...
  • Turner, B. S. (۲۰۱۳). Religion, state and legitimacy: three dimensions ...
  • U.S. Department of State. (۲۰۲۲). ۲۰۲۲ Report on International Religious ...
  • Yabanci, B. (۲۰۲۲). Religion, Nationalism, and Populism in Turkey Under ...
  • Yavuz, M. H. (۲۰۱۹). Understanding Turkish secularism in the ۲۱th ...
  • Yavuz, M. H. (۲۰۲۰). Islam, populism and regime change in ...
  • Yavuz, M. H. (۲۰۲۶, January ۲). Neo-Ottomanism as civilizational nationalism: ...
  • Yilmaz, I., & Albayrak, I. (۲۰۲۲). Populist and pro-violence state ...
  • نمایش کامل مراجع