شورای امنیت سازمان ملل متحد و دیوان کیفری بین المللی در سرکوب جرایم بین المللی؛ تقابل وظیفه شناسی و واقع بینی
محل انتشار: فصلنامه تحولات حقوقی، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 40 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LAWJSH-2-2_001
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
استقلال دیوان در رابطه با شورا، نسبی است. از یک سو، رابطه نزدیک این دو، کیفیت و مشروعیت عدالت را کاهش می دهد (تعلیق تحقیق یا پیگرد اقدامات دیوان توسط شورا) و از سوی دیگر، بدون همکاری این دو یا بدون پیگیری عدالت از طریق سیاست قدرت پایه (ارجاع وضعیت توسط شورا به دیوان)، برخی از جدی ترین جرایم بین المللی و مرتکبان آنها هرگز محاکمه نخواهند شد. پرسش پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر این است که چگونه می توان ارتباط بین یک نهاد قضایی با یک نهاد سیاسی را در پیگرد جرایم بین المللی ارزیابی کرد؟ در پاسخ، ضمن ارزیابی همه شئون رابطه مورد مطالعه، با بهره گیری از رویکرد کارکردی اساسنامه رم، یعنی ایجاد صلح از طریق مجازات مرتکبین جرایم بین المللی، و رویکرد روش شناختی، یعنی تفسیر قوانین حقوقی موجود و برجسته کردن روابط حقوقی بین این قوانین، یافته های پژوهش نشان می دهد در حالی که شورا می تواند صلاحیت دیوان را به طور مثبت فعال کند، می تواند فعالیت های دیوان را به طور منفی به حالت تعلیق درآورد یا از تعقیب جرایمی که صلح وامنیت بین المللی را تهدید می نمایند، خودداری کند؛ به همین دلیل است که پس از گذشت بیست وچهار سال از تشکیل دیوان و به تبع، از رابطه آن با شورا، و با توجه به ادعای کنترل عملکردی شورا بر دیوان، منطقی کردن موازنه قدرت در شورا و دیوان، بیش از هر زمان دیگری ضروری است. تحدید اعمال حق وتو و بازنگری در قاعده امتناع اجباری موضوع ماده ۲۷(۳) منشور، لحاظ شان موضوعی در قابلیت شکایت برای کمیته های حقیقت یاب، و امکان بررسی مشروعیت مداخلات شورا (یا همان پذیرش اصل «صلاحیت در صلاحیت») در پرتو ضابطه کنترل، که دو مورد اخیر ذیل اصلاح ماده ۱۷ اساسنامه یا تصویب اصلاحیه قابل بحث اند، به عنوان پیشنهاد مطرح شده اند.
کلیدواژه ها:
اساسنامه رم ، جرایم بین المللی ، دیوان کیفری بین المللی ، شورای امنیت ، صلاحیت جهانی ، منشور ملل متحد
نویسندگان
محمدعلی اردبیلی
استاد گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه شمال، آمل، ایران.
علیرضا نوریان
دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه عدالت، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :