مدل شایستگی های حرفه ای ارزیابان کانون های ارزیابی و توسعه ( یک مطالعه فراترکیب)

چکیدهزمینه و هدف: اعتبار تصمیم های کانون های ارزیابی و توسعه تا حد زیادی به شایستگی ارزیابانی وابسته است که رفتارها را مشاهده، ثبت، تفسیر و به قضاوت تبدیل می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدلی از شایستگی های حرفه ای ارزیابان این کانون ها انجام شد.روش شناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد کیفی بود و با روش فراترکیب اجرا شد. منابع فارسی و انگلیسی نمایه شده طی ۱۲ سال اخیر( تا مرداد ۱۴۰۵) در پایگاه های علمی معتبر جست وجو شدند و پس از غربالگری، ۳۱ مطالعه کیفی یا آمیخته دارای یافته های کیفی وارد تحلیل شدند. داده ها با استفاده از تحلیل مضمون سه مرحله ای کینگ و هاروکس، شامل کدگذاری توصیفی، کدگذاری تفسیری و تشکیل مضامین اصلی ، تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها به شناسایی هشت بعد تثبیت شده شامل دانش و سواد ارزیابی، داده محوری، قضاوت حرفه ای مبتنی بر شواهد، مهارت تعامل و اجماع سازی، بازخورددهی و کوچینگ، عینیت گرایی و پاسخ گویی، خودآگاهی و بازاندیشی حرفه ای، و سواد دیجیتال و نظارت فناورانه انجامید. هفت مضمون نخست به عنوان ابعاد تثبیت شده و سواد دیجیتال و نظارت فناورانه به عنوان بعدی نوظهور شناسایی شد. در میان مولفه ها، تسلط بر مدل شایستگی و معیارهای ارزیابی، شناخت شغل و زمینه اجرای تمرین ها، و توانایی استدلال و توجیه قضاوت بر اساس شواهد، برجستگی بیشتری داشتند.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد شایستگی ارزیاب سازه ای چندبعدی، پویا و زمینه مند است. مدل پیشنهادی می تواند مبنای انتخاب، آموزش، گواهی صلاحیت، سطح بندی و ارزیابی مستمر ارزیابان قرار گیرد و به افزایش اعتبار، عدالت و پاسخ گویی تصمیم های کانون کمک کند.

کلیدواژه ها:

کانون های ارزیابی و توسعه ، شایستگی حرفه ای ارزیابان ، مدل شایستگی ، قضاوت حرفه ای ، فراترکیب