ارائه مدل آموزش خلاقیت در دانشگاه های نظامی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 39

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IHU-25-112_004

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405

چکیده مقاله:

با توجه به ضرورت گذار از سازمان های بازتولیدکننده به سازمان های خلق کننده در ساختارهای دفاعی، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل آموزش خلاقیت در دانشگاه های نظامی انجام شده است. این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که مولفه های کلیدی تبلور خلاقیت در این محیط ها چیست.پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است که با اتخاذ رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) به شیوه همگرا صورت پذیرفت. جامعه آماری شامل ۲۹۰ نفر از خبرگان آموزش خلاقیت و سازمان های نظامی بود که از این میان، ۱۶۵ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ی محقق ساخته (کمی) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته (کیفی) بود و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار اس­پی­اس­اس استفاده شد. نتایج نشان داد که خلاقیت در آموزش نظامی، پدیده ای چندبعدی و نظام مند است که در قالب یک فرآیند علی-فرایندی تبلور می یابد. مدل استخراج شده مشتمل بر شش بعد است: ۱) شرایط علی (ناکارآمدی روش های سنتی، رقابت محیطی و تغییرات فناورانه)؛ ۲) شرایط زمینه ای (توانمندی در تولید راهکار نوآورانه)؛ ۳) پدیده محوری (جو سازمانی، فضای آموزشی و رهبری خلاق)؛ ۴) راهبردها (تغییر نگرش، روش های نوین آموزشی، تفویض اختیار و امنیت روانی)؛ ۵) عوامل مداخله گر (موانع ساختاری، فرهنگی و بوروکراسی) و ۶) پیامدها (افزایش تاب آوری، آمادگی عملیاتی و چابکی سازمانی).خلاصه نتیجه حاصل شده ارتقای خلاقیت در محیط های نظامی مستلزم مدیریت یکپارچه عوامل مداخله گر و پیاده سازی راهبردهای تحول آفرین جهت دستیابی به سازمان های چابک و خلاق است.

نویسندگان

کاظم رستم پور

دانشجوی دکتری گروه علمی حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی ، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.

کلثوم نامی

استادیار، گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، دانشکده علوم انسانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.

مهدی باقری

استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :