تدوین مدل علی خردمندی بر اساس فراشناخت، تاب آوری و بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی هوش هیجانی در دانش آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون یک مدل ساختاری برای تبیین خردمندی در دانش آموزان دوره اول متوسطه، بر اساس نقش فراشناخت، تاب آوری و بهزیستی تحصیلی با میانجی گری هوش هیجانی انجام شد.روش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۴۰۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های استاندارد خردمندی، هوش هیجانی، فراشناخت، تاب آوری و بهزیستی تحصیلی گردآوری و با نرم افزارهای SPSS و AMOS و با استفاده از تحلیل مسیر و روش بوت استرپ تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. تمامی مسیرهای مستقیم از فراشناخت، تاب آوری و بهزیستی تحصیلی به هوش هیجانی و خردمندی معنادار بودند. قوی ترین اثر مستقیم بر خردمندی مربوط به تاب آوری (۲۹/۰=β) و سپس بهزیستی تحصیلی (۲۱/۰=β) و فراشناخت (۱۶/۰β=) بود. همچنین، تحلیل بوت استرپ، نقش میانجی کامل هوش هیجانی را در رابطه بین هر سه متغیر مستقل (فراشناخت، تاب آوری و بهزیستی تحصیلی) و متغیر وابسته (خردمندی) تایید کرد.نتیجه گیری: درنتیجه، یافته ها موید آن است که خردمندی نوجوانان در بافت مدرسه، حاصل تعامل پویای عوامل شناختی سطح بالا (فراشناخت)، ظرفیت های سازگاری مثبت (تاب آوری) و ادراکات هیجانی-شناختی از محیط تحصیل (بهزیستی تحصیلی) است. هوش هیجانی به عنوان یک مکانیسم پردازشی حیاتی، نقش محوری در تبدیل این منابع به قضاوت و بینش خردمندانه ایفا می کند. این نتایج بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های آموزشی یکپارچه نگر در مدارس متوسطه اول می پردازد.

کلیدواژه ها:

خردمندی ، هوش هیجانی ، تاب آوری ، فراشناخت ، بهزیستی تحصیلی