بازتاب های سیاسی و اجتماعی تروریسم رسانه ای در سایه نقض حریم خصوصی

پدیده نوپای «تروریسم رسانه ای» در بستر جنگ های شناختی، با تکیه بر نقض گسترده حریم خصوصی دیجیتال، به یکی از چالش برانگیزترین تهدیدات امنیتی، سیاسی و اجتماعی عصر حاضر تبدیل شده است. گسترش بی سابقه فناوری های ارتباطی، شبکه های اجتماعی و کلان داده ها، بستری را فراهم کرده تا بازیگران نامتعارف از طریق دستکاری اطلاعات، مهندسی افکار عمومی و بهره برداری سوء از داده های شخصی، امنیت روانی و انسجام اجتماعی جوامع را هدف قرار دهند. این پژوهش با هدف تبیین رابطه دیالکتیکی میان تروریسم رسانه ای و نقض حریم خصوصی دیجیتال و واکاوی بازتاب های سیاسی و اجتماعی آن از منظر «فقه امنیت» انجام شده است. سوال اصلی این است که قواعد فقهی بنیادین، همچون حرمت تجسس و قاعده لاضرر، چگونه می توانند مبنایی برای جرم انگاری و طراحی راهکارهای مقابله با تهدیدات شناختی ناشی از سوءاستفاده از داده های شخصی باشند؟ روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای اسناد فقهی و حقوقی است. یافته ها نشان می دهد که تروریسم رسانه ای بدون دسترسی به داده های خصوصی و نقض حریم دیجیتال، فاقد توان اثرگذاری عمیق شناختی و عملیات روانی گسترده است؛ بنابراین، تقویت چارچوب های فقهی-حقوقی برای حفاظت از داده ها، یک ضرورت انکارناپذیر است. فقه امنیت با تاکید بر منع تجسس، حفظ کرامت انسانی و پیشگیری از تهدیدات علیه امنیت عمومی، ظرفیت بالایی برای ارائه مبانی نظری جهت جرم انگاری و سیاست گذاری در حوزه حریم خصوصی دیجیتال دارد. در نهایت، مقابله موثر با تروریسم رسانه ای نیازمند هم افزایی میان فقه امنیت، حقوق خصوصی و سازوکارهای فنی حفاظت از داده هاست تا بتوان آسیب های سیاسی و اجتماعی ناشی از این پدیده را خنثی نمود.

کلیدواژه ها:

تروریسم رسانه ای ، حریم خصوصی دیجیتال ، فقه امنیت ، بازتاب های سیاسی و اجتماعی ، تهدیدات شناختی.