بررسی مسیر توسعه ی اقتصادی سیاسی چین؛ تجربه هایی برای ایران

چین کشوری است که با مدل توسعه خود، مدل غربی توسعه را در چارچوب مدرنیسم و پسامدرنیسم به چالش کشیده است. در بحث توسعه چینی اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی چین را کشوری با توسعه اقتصادی بدون توسعه سیاسی فرض می کنند و معتقدند این کشور دارای توسعه نامتوازن بوده است. در طرف مقابل برخی پژوهشگران نیز مدل توسعه چینی را خاص شرایط اجتماعی و سیاسی آن کشور می دانند. این تحقیق به روش توصیفی- تحلیلی در چارچوب موج سوم دمکراسی به تجزیه و تحلیل روند توسعه چین از سال ۱۸۹۲ تا ۲۰۲۳ پرداخته شده است و تا نهایت بتوان به کمک نتایج آن، راه حل و یا پیشنهادهایی را به منظور ایجاد راهها و سیاستهای مشابه برای توسعه ایران ارایه داد. سوال این است که توسعه در چین چه شاخصه ها و ویژیگی هایی دارد؟ یافته های تحقیق حاکی از این است که مطابق دیدگاه هانتیگتون در موج سوم دمکراسی وجود شاخصه های جوامع توسعه یافته از جمله؛ عقلانیت اقتدار سیاسی، تمایز ساختاری و نهادی و رشد مشارکت سیاسی در چین مورد تایید است.

کلیدواژه ها:

ایران ، چین ، توسعه سیاسی ، توسعه اقتصادی ، موج سوم دمکراسی ، ساموئل هانتیگتون.