نقش تاب آوری و سرمایه اجتماعی در تقویت انسجام اجتماعی

با توجه به اهمیت روزافزون بازسازی جوامع آسیب دیده از جنگ و ضرورت توجه هم زمان به ابعاد اجتماعی، روانی و نهادی این فرایند، شناسایی عوامل موثر بر ارتقای تاب آوری اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی و بازسازی پایدار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی از نقش تاب آوری و سرمایه اجتماعی در تقویت انسجام اجتماعی بر اساس روش آمیخته و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری در سال ۱۴۰۵ مورد بررسی قرار گرفته است. در همین راستا در بخش کیفی، مولفه های اصلی پژوهش از طریق مصاحبه های باز با ۱۲ نفر از خبرگان و صاحب نظران حوزه جامعه شناسی تا رسیدن به اشباع نظری شناسایی و استخراج گردید. در بخش کمی نیز با توجه به نامحدود بودن جامعه آماری، به منظور تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و ۳۸۴ نفر از افراد صاحب نظر، مدیران و کارکنان مرتبط با حوزه های اجتماعی و اجرایی به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر یافته های بخش کیفی بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی ارائه شده از برازش مطلوب و تناسب بسیار بالایی برخوردار است و روابط میان ابعاد مختلف مدل در سطح اطمینان ۹۵ درصد تایید می گردد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، انسجام اجتماعی ، بازسازی پساجنگ