طراحی پروتکل شبکه پایدار: مروری بر الگوریتم های آگاه از انرژی و کربن و ارائه چارچوب پیشنهادی مبتنی بر یادگیری تقویتی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 43
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JNREE-4-13_004
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: رشد مصرف انرژی و انتشار کربن در زیرساخت های ارتباطی، پایداری شبکه را به دغدغه ای محوری تبدیل کرده است. هدف، مرور نظام مند الگوریتم های انرژی آگاه و کربن آگاه و ارائه چارچوبی یکپارچه برای تعادل پویا میان انرژی، کربن و کیفیت سرویس است.
مواد و روش ها: ابتدا چارچوب پایداری شبکه با سه گروه معیار تعریف شد: انرژی (مصرف کل، بهره وری، طول عمر)، کربن (شدت، انتشار اجتناب شده، میانگین شدت) و کیفیت سرویس (تاخیر، قابلیت اطمینان، توان عملیاتی). الگوریتم های انرژی آگاه در چهار لایه شبکه بر اساس استراتژی های خوشه بندی، برداشت انرژی و زمان بندی خواب طبقه بندی شدند. الگوریتم های کربن آگاه در سه حوزه مراکز داده، شبکه های گسترده و شبکه های موبایل بررسی گردیدند. چارچوب پیشنهادی چندهدفه مبتنی بر داده های بلادرنگ شدت کربن و یادگیری تقویتی Q-learning با سه لایه داده و حسگری، تصمیم گیری هوشمند و کنترل و بازخورد طراحی شد. شبیه سازی در متلب با ۱۰۰ گره حسگر و ۵۰ تکرار انجام و با LEACH، PEGASIS و AEFA مقایسه گردید. تاثیر عدم قطعیت داده های زیست محیطی با نویز گاوسی ۵ تا ۲۰ درصد ارزیابی شد.
نتایج و بحث: این مرور نظام مند با هدف ارایه یک طبﻘهبندی دوبعدی از الگوریتمهای پایدار شبکه تدوین شده است. در این طبﻘهبندی، محور نخست بر مبنای نوع رویکرد الگوریتمها، شامل الگوریتمهای انرژی آگاه و کربنآگاه و محور دوم بر اساس محیط کاربردی آنها، شامل شبکههای اینترنت اشیاء و حسگرهای بی سیم در مﻘابل مراکز داده و زیرساختهای رایانش ابری، شکل گرفته است. در ادامه، ابتدا مبانی نظری و معیارهای سنجش پایداری شبکه معرفی می شود. سپس، الگوریتمهای انرژی آگاه و کربنآگاه بهصورت نظام مند دسته بندی و تحلیل خواهند شد. در بخش های بعد، نقاط اشتراک و تفاوت این دو رویکرد با تاکید بر ایجاد تعادل میان مصرف انرژی، انتشار کربن و کیفیت سرویس مورد بررسی قرار می گیرد و در نهایت، چالش های موجود، شکاف های پژوهشی و مسیرهای آینده برای طراحی پروتکل های پایدار شبکه ارائه می شود. این ساختار، زمینه را برای تحلیل جامع راهکارهای موجود و ارائه دیدگاهی یکپارچه در توسعه شبکه های سبز و پایدار فراهم می کند.
نتیجه گیری: طراحی پروتکل های پایدار نیازمند رویکرد یکپارچه و چندهدفه به انرژی، کربن و کیفیت سرویس است. چارچوب پیشنهادی قادر به کاهش ۳۲% کربن و ۲۸% انرژی با افزایش ۵% تاخیر می باشد. عدم قطعیت داده ها تاثیر قابل توجهی دارد اما با مدل های فازی و یادگیری مقاوم تا ۷۰% کاهش می یابد. الگوریتم های کلاسیک مانند LEACH و PEGASIS در مقیاس بزرگ با چالش مواجه اند. آینده شبکه ها متعلق به پروتکل های هوشمند، خودمختار و مسئولیت پذیری است که تعادل پویا میان انرژی، کربن و کیفیت سرویس برقرار کنند.
کلیدواژه ها:
پایداری شبکه ، الگوریتم های انرژی آگاه ، الگوریتم های کربن آگاه ، یادگیری ماشین برای پایداری ، هوش مصنوعی پیش بین ، بلاکچین برای شفافیت کربن
نویسندگان
امیر حسین فتح اللهی
گروه مهندسی کامپیوتر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
محمد مهدی شیر محمدی
گروه کامپیوتر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران