نگاهی به رابطه شعر و عرفان و مطالعه تطبیقی هفت وادی سلوک در شعر جامی و دیگر عرفاء

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CLQAN-20-77_001

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405

چکیده مقاله:

مطالعات تطبیقی حوزه های مختلف بینارشته ای، مطالعاتی اند که در دهه های اخیر رشدی چشمگیر یافته اند. با نظر به ارتباط بین ادبیات و عرفان به عنوان دو مقوله هنری و شناختی، مطالعه عرفان در ادبیات و مظاهر آن را می توان جزو مطالعات تطبیقی شمرد. عرفان جهان نگری خاصی است که در ادبیات مجال بروز یافته است آنچنان که فلسفه، کلام و ... در ادبیات ظهور و نمود می یابد. بنابراین می توان مطالعات عرفانی در شعر را در مجموعه مطالعات تطبیقی گنجاند. بر این اساس با مطالعه ای تطبیقی در مقاله حاضر رابطه بین شعر جامی و کیفیت ظهور هفت وادی سلوک در شعر او را بررسی کردیم. عبدالرحمن جامی از شاعران عارف پر آوازه قرن نهم ه.ق است؛ میراث صوفیه در شعر این شاعر عارف نمودی تام دارد و او مبانی فکری و دیدگاه های صوفیه را بسیار در شعر خود منعکس کرده است. توجه خاص او به عطار به عنوان یکی از بزرگ ترین شاعران عارف ایران، سبب شده است هفت وادی سلوک در شعر او نیز انعکاس یابد و شاعر دیدگاه های خود را در مورد هر یک از این هفت وادی؛ طلب، عشق، معرفت، استغناء، توحید، حیرت و فقر و فنا بیان دارد. با اینکه پژوهش ها در مورد عرفان جامی گسترده بوده و هر کدام بعدی از نگرش های عرفانی اش را مورد بررسی قرار داده اند ولی پژوهش حاضر سعی دارد با تکیه بر نقطه نظرهای شاعر در مورد این هفت وادی و با روشی توصیفی-تحلیلی به ابعادی از عرفان شاعر بپردازد که مورد کاوش قرار نگرفته است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

آمنه یوسف نژاد ایرانی

دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

فروغ جلیلی

گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

برات محمدی

گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران