تحلیل نشانه شناختی رنگواژه های غزلیات سلمان ساوجی بر پایه رویکرد پیرس و سوسور
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLQAN-20-77_003
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
شگردهای بلاغی در نظریه های پایه ای علم نشانه شناسی عناصری مهم از جهت تاثیر در تحلیل متن به شمار می آیند. فنون بلاغی علاوه بر کارکردی که در شکل دهی نظام تفکر و گفتار بر عهده دارند در سازمان دهی متون ادبی و به ویژه شعر نقشی محوری ایفا می کنند. شعر با پایه و اساسی ذاتا زبانی بارزترین نمود ادبیات محسوب می شود؛ از این رو با در نظر داشتن غزل عراقی به عنوان شامخ ترین محل تجلی و نمود برخی صنایع بلاغی و نظر به اهمیت رنگواژه ها در حمل اطلاعات از حوزه های مختلف فردی و اجتماعی، در این جستار کوشیده ایم رنگواژه های غزل سلمان ساوجی غزل سرای نامی قرن هفتم را بر مبنای رویکرد نشانه شناسانه پیرس و سوسور واکاوی و نقد کنیم. این پژوهش به شیوه ی توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است و هدف از آن دستیابی به این مهم است که طبق نظریه های پیرس و سوسور تاثیر صنایع بلاغی در آفرینش مضامین رنگ در غزل سلمان ساوجی را بسنجیم. یافته های تحقیق حاکی از آن است که شاعر به ندرت مفاهیم رنگ را به شیوه صریح و مستقیم به کار برده و پرداختن به مضمون رنگ اغلب تلویحی و در قالب آرایه های بلاغی مانند تشبیه، ایهام، استعاره، مراعات النظیر و ایجاز صورت گرفته است و در موارد اندکی نیز ترکیباتی یافته ایم که از تلفیق اسم هایی با محتوای ضمنی رنگ و پسوندهای رنگ ساز خلق شده اند؛ واژه های زمردفام، یاقوت گون و گندمگون نمونه هایی از این قبیل اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شبنم حاتم پور
گروه زبان و ادبیا ت فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.
لیلا خلیف پور
دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر