تحلیل نوستالژی عاطفی در شعر امیری فیروزکوهی و سهراب سپهری
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLQAN-20-77_008
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با عنوان «از دریچه دل: تحلیل نوستالژی عاطفی در شعر امیری فیروزکوهی و سهراب سپهری» با هدف شناسایی و مقایسه کارکردها و جلوه های نوستالژی عاطفی در دو مجموعه شعر این دو شاعر معاصر انجام شده است. این مطالعه از روش توصیفی–تحلیلی با رویکرد تطبیقی بهره می گیرد. یافته ها نشان می دهند که در شعر امیری فیروزکوهی، نوستالژی عاطفی در بستر تجربه های فردی سختی، بیماری، پیری و حسرت های شخصی شکل می گیرد و با تصویرهایی از «عمر بی ثمر»، «تنهایی» و «اندوه زمان» نمود می یابد؛ در حالی که در شعر سهراب سپهری، این نوستالژی بیشتر در نسبت با خاطرات کودکی در باغ اجدادی، میل به بازگشت به طبیعت و جست وجوی آرامش روحانی تبلور می یابد. تحلیل تطبیقی نشان می دهد که اگرچه هر دو شاعر از عنصر حسرت عاطفی بهره می جویند، اما تفاوت در فضای تصویری، لحن و کارکردهای معنایی نوستالژیک، نمودارگر دو رویکرد متفاوت به گذشته و عاطفه است. این پژوهش با ارائه چشم اندازی نو در مطالعات نوستالژی ادبی، به غنای تحلیل احساسات عمیق در شعر فارسی معاصر می افزاید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم شفیعی تابان
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.