بررسی تطبیقی تصویرسازی های محمود دولت آبادی و جبران خلیل جبران با محوریت روستانشینی و شهرنشینی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLQAN-19-76_002
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
ادبیات روایی همواره بستری مناسب برای بازنمایی فضاهای زیستی و اجتماعی بوده است. در این میان، محمود دولت آبادی در «کلیدر» و جبران خلیل جبران در «النبی» و دیگر تالیفات خود با نگرشی شاعرانه و فلسفی، به تصویرسازی های دوگانه از روستا و شهر پرداخته اند. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی، نحوه بازنمایی این دو فضا را در آثار مذکور مورد واکاوی قرار می دهد. دولت آبادی با تکیه بر جزئیات زندگی روستایی، روستا را به مثابه مکانی سرشار از هویت، اصالت و درگیری های طبقاتی به تصویر می کشد و شهر را فضایی بیگانه و سرشار از استبداد و بی هویتی معرفی می کند. در مقابل، جبران، در «النبی» و دیگر آثار خود، از عشق نسبت به زندگی روستایی سخن می راند و تصویری دوگانه از شهر ارائه می دهد. شهری که گاه با حضور پیامبری فرزانه، مفاهیم بنیادین زندگی انسانی را به تصویر می کشد و آن را محل زیست اجتماعی و تکامل معنوی معرفی می کند و گاه، به دلیل ساختار صنعتی و شلوغی بیش از حد معمول، از خلوص معنوی فاصله می گیرد و ابعاد مادی به خود می گیرد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که دولت آبادی و جبران، هر دو با زبانی شاعرانه و با بهره گیری از عناصر خیال، به بازتاب دغدغه های اجتماعی و فلسفی خود پیرامون روستا و شهر پرداخته اند. با توجه به رویکردهای فکری و تجربیات زیستی، دولت آبادی محیط روستا را فضایی سرشار از سنت ها و آکنده از مشکلات اجتماعی می بیند و جبران با نگرشی آرمان گرایانه به روستا و ابراز انزجار نسبت به شهر، این دو را به مثابه دو وجه از زندگی انسان و جایگاهی برای تحقق حقیقت و رشد معنوی و مادی تصویر می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کمال رسولیان
گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
محمدامیر عبیدی نیا
هیات علمی و دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه