بارقه های ناتورالیسم در استعاره های امیری فیروزکوهی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLQAN-19-76_004
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
ادبیات فارسی در دوره معاصر شاهد تداوم و بازآفرینی گرایش های سنت گرایانه بوده است. یکی از مهم ترین نمایندگان این جریان، امیری فیروزکوهی است؛ شاعری که در کنار اهتمام به قالب های کهن همچون قصیده و غزل، توانست با بهره گیری از زبان فاخر، مضامین کلاسیک را در بافتی اجتماعی و نو بازآفرینی کند. یکی از برجسته ترین ویژگی های شعری امیری، کاربرد گسترده استعاره هاست که نه تنها در ساختار بلاغی اشعار وی تاثیرگذار بوده، بلکه نگاهی دقیق به آن ها نشان می دهد که نوعی نگاه ناتورالیستی در پس بسیاری از این استعاره ها نهفته است و به عبارتی نشانه ها و جلوه های محدود، اما قابل تشخیص از گرایش ناتورالیستی را در استعاره های شعری امیری فیروزکوهی می توان یافت. ناتورالیسم به عنوان یکی از مکاتب مهم در هنر و ادبیات، بر بازنمایی دقیق واقعیت های زندگی طبیعی، با تاکید بر جنبه های زیستی، جبری و حتی گاه تیره و تلخ آن ها استوار است. این پژوهش می کوشد تا با روش تحلیل محتوایی و سبک شناختی، بارقه های ناتورالیسم را در استعاره های شعری امیری فیروزکوهی، شناسایی کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تصاویر استعاری امیری، جلوه هایی از نگاه ناتورالیستی را بازتاب می دهد؛ تصویری که گرچه ریشه در سبک های قدیم دارد، اما از حیث نگرش به واقعیت طبیعت، بدن، مرگ، زوال، سرنوشت و دیگر مفاهیم اساسی ناتورالیستی، بار معنایی خاصی یافته است. امیری در بازتاب مفاهیمی همچون زوال جسم، جبر زمان، طبیعت بی رحم و سرنوشت محتوم، گاه از زبان و صور خیال سنتی استفاده کرده، اما محتوا را به سمت واقع گرایی و گاه حتی طبیعت گرایی محض سوق داده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرزانه شاهرودی
دانشجوی دکتری ادبیات فارسی ، واحد شبستر ، دانشگاه آزاد اسلامی ، آذربایجان شرقی ، ایران
حسین حاجی زاده
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد شبستر ، دانشگاه آزاد اسلامی،شبستر،ایران.
ژیلا صراطی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، واحد شبستر ، دانشگاه آزاد اسلامی،شبستر،ایران