وضعیت خود ارزشمندی دانشجویان بر اساس میزان گرایش آن ها به شبکه های اجتماعی

هدف: این پژوهش با هدف پیش بینی خودارزشمندی دانشجویان براساس میزان گرایش به شبکه های اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی انجام شد. این هدف بر این پیش فرض استوار است که شناخت رابطه میان گرایش به شبکه های اجتماعی و خودارزشمندی می تواند به طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی موثر برای ارتقای سلامت روان دانشجویان کمک کند. روش پژوهش: پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آیت الله بروجردی به تعداد ۵۲۴۷ نفر بود. با روش نمونه گیری طبقه ای تعداد ۳۵۸ نفر انتخاب و به پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۹) و خودارزشمندی کوپراسمیت (۱۹۶۷) پاسخ دادند. این طراحی روش شناختی امکان بررسی همزمان متغیرها و تحلیل روابط پیش بینانه میان آنها را در جامعه هدف فراهم می سازد. یافته ها: نتایج نشان داد بین میزان گرایش به شبکه های اجتماعی و خودارزشمندی (r=۰/۳۰۲ و p=۰/۰۰۰) و همچنین مولفه های آن (به استثنای خودارزشمندی اجتماعی) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که میزان خودارزشمندی کلی و مولفه های آن (به استثنای خودارزشمندی اجتماعی) در دانشجویان براساس میزان گرایش به شبکه های اجتماعی به اندازه ۳۰/۲ درصد قابل پیش بینی است. این یافته حاکی از آن است که گرایش به شبکه های اجتماعی یکی از پیش بین های معنادار خودارزشمندی در میان دانشجویان محسوب می شود. نتیجه گیری: فرد کاربر با استفاده هدفمند، آگاهانه و توانایی کنترل و مدیریت توام با سواد رسانه ای از شبکه های اجتماعی می تواند همراه با استفاده از شبکه های اجتماعی وضعیت خودارزشمندی خود را بهبود بخشیده و افزایش دهد. این نتیجه گیری بر ضرورت تجهیز دانشجویان به مهارت های سواد رسانه ای انتقادی برای بهره گیری بهینه از شبکه های اجتماعی و پیشگیری از اثرات زیان بار احتمالی آنها تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

خود ارزشمندی ، دانشجو ، روابط اجتماعی ، سواد رسانه ای ، شبکه های اجتماعی مجازی