تحلیل فقهی و حقوقی مسئولیت مدنی مربیان ورزش های رزمی در نظام حقوقی ایران و مصر

هدف: مسئولیت مدنی مربیان ورزش های رزمی به عنوان یکی از موضوعات مهم در نظام های حقوقی مختلف، به ویژه در ایران و مصر، مطرح است. با توجه به ماهیت فیزیکی ورزش های رزمی و احتمال بروز صدمات جدی، نقش مربیان در حفظ ایمنی و سلامت ورزشکاران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش به بررسی تحلیل فقهی و حقوقی مسئولیت مدنی مربیان ورزش های رزمی در ایران و مصر می پردازد. روش پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر منابع معتبر فقهی و حقوقی انجام شده است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که در هر دو کشور، مسئولیت مدنی مربیان مبتنی بر نظریه تقصیر بوده و در صورت احراز کوتاهی یا تخلف از استانداردهای حرفه ای، آن ها ملزم به جبران خسارت می باشند. در حقوق ایران، این مسئولیت تحت شمول قانون مسئولیت مدنی (۱۳۳۹) و قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲) قرار دارد، در حالی که در حقوق مصر، قانون مدنی مصر و اصول کلی مسئولیت مدنی، چارچوب قانونی مسئولیت مربیان را تعیین می کنند. علاوه بر این، قواعد فقهی مانند قاعده لاضرر و قاعده اتلاف در هر دو نظام حقوقی به عنوان مبانی فقهی مسئولیت مربیان مورد استناد قرار می گیرند. با وجود شباهت های کلی، تفاوت هایی در جزئیات قانونی دو کشور وجود دارد که ضرورت اصلاح و تکمیل مقررات مرتبط را برجسته می سازد. نتیجه گیری: بر این اساس، پژوهش حاضر پیشنهادهایی برای بهبود و شفاف سازی قوانین مرتبط با مسئولیت مدنی مربیان ورزش های رزمی در ایران و مصر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، مربیان ورزش های رزمی ، نظام حقوقی ایران ، نظام حقوقی مصر ، فقه اسلامی