چارچوب چندسطحی پذیرش فناوری های نوظهور در امنیت تجارت الکترونیک

امنیت و اعتماد، پیش شرط های اساسی توسعه تجارت الکترونیک در عصر تحول دیجیتال هستند. افزایش حملات سایبری، نقض داده ها و پیچیدگی تهدیدات نوظهور، سازمان ها را به سمت بهره گیری از فناوری های پیشرفته ای نظیر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، بلاکچین، رمزنگاری نوین و احراز هویت چندعاملی سوق داده است. با وجود ظرفیت های بالای این فناوری ها، فرایند پذیرش و استقرار آن ها با مجموعه ای از عوامل و موانع چندسطحی مواجه است. هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی برای تبیین تعیین کننده های پذیرش فناوری های نوظهور در امنیت تجارت الکترونیک است. نتایج نشان می دهد که این فرایند تحت تاثیر سه بعد اصلی شامل عوامل نهادی، عوامل بازار و عوامل فنی قرار دارد. الزامات قانونی، فرهنگ و زیرساخت های نهادی، هزینه ها و ویژگی های بازار، و نیز مولفه هایی نظیر امنیت، مقیاس پذیری و استانداردسازی، مهم ترین پیشران های پذیرش به شمار می روند. در مقابل، محدودیت منابع مالی، کمبود تخصص فنی، پیچیدگی های حقوقی، دشواری یکپارچه سازی با سامانه های موجود و تعارض میان امنیت و تجربه کاربری، موانع اصلی توسعه این فناوری ها محسوب می شوند. یافته های پژوهش می تواند مبنایی برای تصمیم گیری مدیران، سیاست گذاران و نهادهای انتظامی در طراحی سامانه های برخط پلیس، پایش جرائم سایبری و ارتقای اعتماد و امنیت در زیست بوم تجارت الکترونیک فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

امنیت فناوری اطلاعات ، حریم خصوصی ، بلاکچین ، هوش مصنوعی ، فناوری های نوظهور