اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرانی و اختلالات خواب معلمان زن در زمان همه گیری کووید ۱۹

هدف این پژوهش اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرانی و اختلالات خواب معلمان زن در زمان همه گیری کووید ۱۹ بود. این پژوهش کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل معلمان زن مقطع ابتدایی شهر درگز در زمان همه گیری کووید ۱۹ در اسفند ماه سال ۱۴۰۰ بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از معلمان بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای دهی شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه نگرانی (۱۹۹۶) Zinbarg and Barlow و کیفیت خواب پترزبورگ (۱۹۸۹) بود. داده های پژوهش با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله، بین دو گروه در میزان نگرانی تفاوت معنی داری ایجاد کرده است (۰۵/۰>P). اجرای مداخله بر اختلالات خواب در معلمان گروه آزمایش تفاوت معناداری نسبت به گروه گواه ایجاد نکرده است (۰۵/۰نگرانی در معلمان مقطع ابتدایی در زمان همه گیری کووید ۱۹ است.

کلیدواژه ها:

کووید ۱۹ ، نگرانی ، اختلالات خواب ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد