رده شناسی ترتیب واژه های زبان پشتو

در این پژوهش ترتیب سازه های زبان پشتو از منظر رده شناسی زبان بررسی شده است. هدف از این پژوهش مطالعه ترتیب سازه ها در زبان پشتو و مقایسه آن با زبان های اروپا-آسیا و همچنین زبان های جهان است. این پژوهش بر مبنای مقاله درایر (۱۹۹۲) و کتاب رده شناسی زبان های ایرانی (دبیرمقدم، ۱۳۹۳) که زبان های ایرانی را بر بنیاد ۲۴ مولفه ترتیب واژه بررسی کرده انجام شده است. داده های این تحقیق با توجه به رویکرد میدانی از طریق مشاهده آشکار و مصاحبه ها به صورت تصادفی از گویشوران گویش مرکزی (نسبتا معیار) زبان پشتو جمع آوری شده است. درایر زبان های جهان را به شش منطقه جغرافیایی تقسیم و مولفه های معرفی شده را در زبان های هر شش منطقه جغرافیایی بررسی کرده است، و در رابطه با هر یک از مولفه ها (به جز مولفه ۲۳) نتایج مشاهدات خود را در جدول های جداگانه ارائه کرده است که وضعیت مولفه مذکور را در گروه زبان های هر شش منطقه جهان نشان می­دهند. زبان پشتو وابسته به جغرافیای اروپا-آسیا است، پس مولفه های زبان پشتو نخست با زبان های منطقه اروپا-آسیا و سپس با زبان­های جهان مقایسه شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که زبان پشتو در مقایسه با زبان های اروپا- آسیا با داشتن ۱۶ مولفه فعل پایانی قوی و ۱۵ مولفه فعل میانی قوی، در جمع زبان­های فعل پایانی قوی قرار می گیرد. همچنین، در مقایسه با زبان­های جهان با داشتن ۱۵ مولفه فعل پایانی قوی و ۱۵ مولفه فعل میانی قوی تمایل یکسان بین رده­های فعل پایانی قوی و فعل میانی قوی دارد.

کلیدواژه ها:

رده شناسی زبان ، ترتیب واژه ، زبان های ایرانی ، زبان پشتو