پدیده دادرسی موازی: مبانی و پیامدها در حل اختلافات بین المللی
محل انتشار: مجله مطالعات حقوقی، دوره: 18، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
فایل این مقاله در 34 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLSZUT-18-3_001
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
دادرسی موازی در دعاوی بین المللی، زمانی رخ می دهد که دعاوی یکسان یا مرتبط، هم زمان در دادگاه های دو یا چند کشور اقامه شوند. مطابق ماده ۹۷۱ قانون مدنی ایران، دادگاههای ایران نباید از صلاحیت رسیدگی به دعوا به نفع دادگاه خارجی عدول کنند، اگرچه آن دعوا سابقا در دادگاه خارجی اقامه شده و در حال رسیدگی باشد. بررسی رویکرد قانون گذار ایران در خصوص دعاوی موازی، نیازمند تحلیل دقیق و همه جانبه ابعاد مختلف این پدیده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به تبیین مفهوم دعاوی موازی، انواع مختلف آن، شرایط تحقق، عوامل و دلایل وقوع و نیز آثار نامطلوب ناشی از آن می پردازد. همچنین موضع فعلی قانون گذار ایران را در مواجهه با دعاوی موازی، به صورت مفصل مورد بررسی قرار می دهد. مقاله پیامدهای این رویکرد محدودکننده و نتایج منفی احتمالی آن را در عمل برجسته می سازد و به این پرسش مهم پاسخ می دهد که آیا ضرورت دارد قانون گذار در این زمینه تجدیدنظر کند و رویکرد خود را تغییر دهد یا خیر.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدمجد کابری
دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
اعظم انصاری
دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
عبدالله خدابخشی شلمزاری
استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :