محاسبه مقدار غبار ایجاد شده توسط ستاره های متغیر بلنددوره در کهکشان NGC ۶۸۲۲

از دست دادن جرم توسط ستاره های تحول یافته، به ویژه ستاره های متغیر بلنددوره ، نقش کلیدی در غنی سازی محیط میان ستاره ای و تحول کهکشانی ایفا می کند. در این مطالعه، با استفاده از داده های فروسرخ تلسکوپ های زمینی در بازه طول موجی ۱٫۲ تا ۲٫۲ میکرومتر و داده های تلسکوپ فضایی اسپیتزر در طول موج های ۳٫۶ و ۴٫۵ میکرومتر، میزان کاهش جرم ناشی از ستاره های متغیر بلنددوره در کهکشان کوتوله نامنظم ۶۸۲۲ بررسی شده است. برای این منظور، با به­دست آوردن طیف توزیع انرژی این ستاره­ها و تحلیل ویژگی های تابشی آن ها، نرخ کلی از دست دادن جرم ستاره­های کربنی و اکسیژنی تعیین گردید. نتایج این پژوهش نشان می دهد که مقدار کل کاهش جرم ایجاد شده توسط مجموع ستاره­های متغیر بلند دوره ۵-۱۰×۲٫۷ برابر جرم خورشید در هر سال است که از این مقدار، سهم تولید غبار تقریبا ۹-۱۰×۳٫۷ جرم خورشید در سال و مابقی مربوط به گاز خروجی می­باشد. همچنین، سهم ستاره های اکسیژنی و کربنی از کل کاهش جرم ستاره های متغیر بلنددوره، به ترتیب ۲۲ و ۷۸ درصد به دست آمد، که با توجه به فراوانی فلزی کم این کهکشان، نقش غالب ستاره های کربنی در افزایش غبار محیط میان ستاره ای قابل انتظار است. با در نظر گرفتن نرخ تخمینی ستاره ­زایی کنونی در ناحیه میله ای شکل کهکشان ۶۸۲۲ ، که ۲-۱۰×۱٫۷ جرم خورشید در سال گزارش شده است، نتایج این بررسی نشان می دهد که جرم بازگشتی از سوی ستاره های متغیر بلنددوره برای تامین ماده میان ستاره ای مورد نیاز جهت ادامه فرایند ستاره زایی در این کهکشان، کافی نیست.

کلیدواژه ها:

ستاره های تحول یافته ، غبار ، گروه محلی ، کهکشان کوتوله ، کهکشان نامنظم ، طیف انرژی