مقایسه اثربخشی روان درمانی مثبت نگر و درمان هیجان مدار بر ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSJ-24-2_002

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: اضطراب اجتماعی در نوجوانی با مشکلاتی چون افت عملکرد تحصیلی، احساس بی کفایتی و افزایش افکار منفی همراه است که در صورت تداوم، می توانند به احساس ناامیدی و درماندگی منجر شوند. هدف پژوهش مقایسه اثربخشی روان درمانی مثبت نگر و درمان هیجان مدار بر ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی بود. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مطالعه نیمه تجربی سه گروهی با طرح پیش آزمون پس آزمون و مرحله پیگیری دوماهه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر متوسطه اول با نشانگان اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر کاشان در دی ماه و اسفندماه سال ۱۴۰۳ بود. با استفاه از روش نمونه گیری هدفمند ۴۵ نفر از نوجوانان دختر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش مقیاس سطوح خودانتقادی تامسون و زوروف (۲۰۰۴) و مقیاس ناامیدی بک (۱۹۷۴) بود. گروه آزمایش اول درمان هیجان مدار را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و گروه آزمایش دوم روان درمانی مثبت نگر را در ۱۰ جلسه ۷۵ دقیقه ای، هفته ای یک بار دریافت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد هر دو مداخله در ناامیدی و خودانتقادگری نوجوانان دختر دارای اضطراب اجتماعی موثر بوده اند و اثر مداخله ها در طول زمان پایدار بوده است ( ۰/۰۰۱>P). همچنین یافته ها نشان داد درمان هیجان مدار اثربخشی بیشتری در کاهش ناامیدی دارد ( ۰/۰۰۱>P)، اما بین اثربخشی دو مداخله در کاهش خودانتقادی تفاوتی وجود ندارد (۰/۰۱اضطراب اجتماعی در انتخاب آگاهانه تر شیوه درمانی کمک کند. در این زمینه، ارزیابی سطح ناامیدی راهنمای بالینی مناسبی برای انتخاب نوع درمان خواهد بود.

نویسندگان

زهرا ساداتی نژاد

Department of Psychology, ShK.C., Islamic Azad University, Shahrekord, Iran

محمد قاسمی پیربلوطی

Department of Psychology, ShK.C., Islamic Azad University, Shahrekord, Iran

فریبا کیانی

Department of Psychology, Bor.C., Islamic Azad University, Boroujen, Iran

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • REFERENCES۱. Ghasemi Joo R, Haghighat Joo S. Prediction of Academic ...
  • Tan JX, Liu P. Examining the Interactions Between Subjective Social ...
  • Sepahvand T, Bahrami A, Bayat M. Difficulties in Emotion Regulation ...
  • Yousefi Moridani M, Fallahian H, Mikaeili N. The Role of ...
  • Simpson NJ, Ogrodniczuk JS, Kealy D. Self-criticism and anxiety in ...
  • Wang L. From Self-Negation to Self-Acceptance: Psychological Origins and Gender ...
  • Snyder CR. Hypothesis: There is hope. In: Handbook of hope. ...
  • Colla R, Williams P, Oades LG, Camacho-Morles J. “A New ...
  • Gong T, Ren Y, Wu J, Jiang Y, Hu W, ...
  • Rashid T. Positive psychotherapy. In: Encyclopedia of quality of life ...
  • Carr A, Finneran L, Boyd C, Shirey C, Canning C, ...
  • Mashak R, Naderi F, Chinaveh M. The comparison of effectiveness ...
  • Golafrooz MV, Ahmadi Z, Mihan Doost S, Mami S, Soleiman ...
  • Yamaguchi A, Kim MS. Effects of self-criticism and its relationship ...
  • Beck AT, Weissman A, Lester D, Trexler L. The measurement ...
  • Tarasfi M, Kalantar Koosheh SM, Lester D. Standardization of the ...
  • Asarzadegan M, Reisi Z. The effectiveness of positive psychology-based training ...
  • نمایش کامل مراجع