مدل سازی روابط میان اعتماد نهادی، آگاهی اجتماعی و رفتارهای پیشگیرانه در مدیریت بحران های شهری
محل انتشار: دوفصلنامه مدیریت بحران، دوره: 15، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOEM-15-1_001
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
بحران های شهری به دلیل پیامدهای گسترده اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی، اهمیت بالایی در مدیریت شهری دارند و شناسایی عوامل موثر بر ارتقای رفتارهای پیشگیرانه شهروندان از ضرورت های پژوهشی در این حوزه محسوب می شود. مقاله حاضر با عنوان «مدل سازی روابط میان اعتماد نهادی، آگاهی اجتماعی و رفتارهای پیشگیرانه در مدیریت بحران های شهری» با هدف بررسی اثر اعتماد نهادی و آگاهی اجتماعی بر رفتارهای پیشگیرانه و آزمون نقش میانجی آگاهی اجتماعی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل شهروندان بالای ۱۸ سال ساکن شهرهای تهران، مشهد، اصفهان و تبریز است که در معرض مخاطرات شهری مختلف (مانند زلزله، سیلاب، آلودگی هوا و بحران های بهداشتی) قرار دارند و نمونه ای بالغ بر ۳۲۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. دوره زمانی جمع آوری داده ها نیمه اول سال ۱۴۰۴ بود. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد شامل ۱۲ آیتم برای اعتماد نهادی، ۱۰ آیتم برای آگاهی اجتماعی و ۱۴ آیتم برای رفتارهای پیشگیرانه بود و پایایی و اعتبار ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ، اعتبار ترکیبی و تحلیل عاملی تاییدی تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که اعتماد نهادی اثر مستقیم و مثبت بر آگاهی اجتماعی (۰.۴۸β=، ۶.۰۰ t=) و رفتارهای پیشگیرانه (۰.۲۲β=، ۳.۶۷ t=) دارد و همچنین آگاهی اجتماعی به طور مستقیم بر رفتارهای پیشگیرانه تاثیر قابل توجهی دارد (۰.۵۵β=، ۷.۸۶ t=). علاوه بر این، اثر غیرمستقیم اعتماد نهادی بر رفتارهای پیشگیرانه از طریق آگاهی اجتماعی برابر با ۰٫۲۶ بوده و بازه اطمینان شامل صفر نیست که نقش میانجی جزئی آگاهی اجتماعی را تایید می کند. بر اساس این نتایج، تقویت اعتماد شهروندان به نهادهای رسمی و ارتقای آگاهی اجتماعی می تواند به طور هم زمان موجب افزایش رفتارهای پیشگیرانه در مواجهه با بحران های شهری شود و سیاست گذاران شهری می توانند با تمرکز بر این دو عامل، تاب آوری و آمادگی جامعه را در برابر بحران ها بهبود بخشند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لیلا فتحی
استادیار، گروه جامعه شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
محمدرضا ابراهیمی
استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه غیرانتفاعی دانش البرز، قزوین، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :