بررسی اثر سالسالات بر پیامدهای آسیب مغزی تروماتیک در موش صحرایی نر: ارزیابی عملکرد عصبی، نفوذپذیری سد خونی–مغزی، ادم مغزی و پاسخ های التهابی

سابقه و هدف: با توجه به نقش آسیب ثانویه در پیشرفت آسیب مغزی تروماتیک، یافتن درمان های دارویی موثر برای کاهش التهاب عصبی و بهبود عملکرد نورولوژیک از اهمیت بالایی برخوردار است. سالسالات یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) است. این مطالعه با هدف بررسی نقش محافظت نورونی سالسالات را در فرایند ضربه مغزی منتشر در موش صحرایی انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۵۶ موش صحرایی ویستار به روش مارمارو تحت TBI قرار گرفتند و ۳۰ دقیقه بعد سالسالات با دوز های ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم به کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی تزریق شد و در روز دوم و سوم تکرار شد. در زمان های قبل از ضربه، بلافاصله پس از به هوش آمدن پس از القا ضربه، ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت بعد از ضربه مغزی Veterinary Coma Scale و تست های Beam Walk و Beam Balance برای ارزیابی عملکرد حرکتی و تعادل انجام شد. ۷۲ ساعت بعد،CSF از سیسترنا مگنا جمع آوری شده و جهت انجام آزمایش الایزا برای بررسی میزان IL-۱β، IL-۱۰ و نیز NF-κB استفاده شد. میزان نفوذ پذیری سد خونی-مغزی توسط تزریق ماده رنگی ایوانز ارزیابی شد. یافته ها: همه پارامترهای ادم مغزی، تخریب سد خونی مغزی و نمرات عصبی و تعادلی حرکتی از طریق تجویز داخل صفاقی سالسالات در دوزهای mg/kg ۲۵ با سطح معنی داری (۰/۰۵ P<) و mg/kg ۵۰ (۰/۰۱ P<) در مقایسه با گروه کنترل کاهش و یا بهبود یافتند. لازم به ذکر است که سالسالات در دوز mg/kg ۵۰ موثرتر بود (۰/۰۱ >P) و در کاهش فاکتورهای التهابی، دوز mg/kg ۱۰۰ موثرتر بود. استنتاج: سالسالات با کاهش ادم مغزی و آسیب سد خونی– مغزی و بهبود عملکرد نورولوژیک و تعادلی، شدت آسیب ناشی از TBI را کاهش می دهد. این اثرات احتمالا تا حدی از طریق تعدیل پاسخ التهابی اعمال می شوند.

کلیدواژه ها:

salsalate ، neuroprotection ، traumatic brain injury ، cerebral edema ، blood-brain barrier ، NF-κB ، سالسالات ، نوروپروتکتیو ، ترومای مغزی ، ادم مغزی ، سد خونی-مغزی ، NF-κ